Over en sluiten

| Redactie

Transparantie is de kern, zo lezen we over de nieuwbouw van Carré. Veel glas en makkelijk van binnen naar buiten kijken en omgekeerd. Onze rondleider was er maar wat trots op. Behalve op de collegezalen misschien. Die zijn helemaal niet zo transparant. Daar is gewoon een flinke lik witte verf op de ramen gesmeerd, zodat je, juist ja, niet naar buiten kunt kijken. Gedaan op verzoek van het onderwijzend personeel, omdat de studenten anders te snel afgeleid zijn. Huh? Studenten kunnen toch aardig multitasken? Ze sms'en, lezen ­UT-Nieuws, vullen een sudoku in en luisteren en passant naar het betoog van hun hoogleraar. Zou een vluchtige blik naar buiten dan echt nog afleiden?

Witte verf

Ja dus, weten die docenten. Je kunt beter niets aan het toeval overlaten. Zo denken ook de genomineerden voor de centrale onderwijsprijs. Ze verzinnen van alles om in de goede smaak te vallen bij hun volgelingen. De een kijkt nog dezelfde dag tientallen tentamens na, wat doet vermoeden dat het multiplegokwerk is, iets waardoor je populariteit sowieso al exponentieel groeit. De ander kun je ook gerust 's avonds bellen, want onderwijs is geen baan, maar een leefwijze en die volg je ook in de avonduren. De derde, JW Drukker, doet het nog radicaler. Hij sleept zijn hele collectie curiosa mee naar zijn colleges, van ovenschalen uit Nazi-Duitsland tot Chinese condoomverpakkingen. Geen idee wat het met de inhoud van zijn colleges te maken heeft, maar het prikkelt de nieuwsgierigheid. Een goede tip voor andere docenten. Gewoon zorgen dat wat binnen de collegezaal te zien is interessanter is dan buiten. Kunnen we die witte verf ook van de ramen wassen en wordt Carré toch nog echt transparant.

Campusmanager

Ga er maar aan staan als campusmanager. Het moet hier bruisen en swingen. Meer leven in de brouwerij. Met fraaie festivals, uitzinnige popconcerten en vermakelijke

kunstevenementen. Laten zien wat je in huis hebt, want de campus moet nationaal bekend worden. Een BN'er dus. Misschien wordt SBS 6 wel onze nieuwe `conculega'. Krijgen we een Hart van Twente rechtstreeks uit Enschede? Komt Editie NL dagelijks over de vloer en zien we Ursel de Geer rondschuiven en brallen dat het hier fantastisch is.

Tijd om de kussens eens flink op te schudden. Met een nieuwe campusmanager. Geen eenvoudige klus. Bruisen doet het hier al lang. Echter, niet in de gewenste richting. Iedereen wil wat. Het gonst eerder. Van de geruchten. Men fluistert bijvoorbeeld dat niet iedereen Route'14 ziet zitten. En tussen de bouwcoöperatie De Veste en de Centrale Bewonersraad is het oorlog. Het knettert erop los. De communicatie is gestaakt. De kamerzoekdagen worden uitgekleed. Het CBR staat in zijn hemd. De Student Union eist meer betrokkenheid van studenten bij de campusplannen. De klant is koning, vindt zij.

De rector wil een superwijk van de campus maken en de wethouder vindt de UT weer te preuts. Het moet niet gekker worden. Straks hebben de ganzen ook nog wat op hun lever. Maar welke kant moet het op? Gelukkig heeft de campusmanager nog de hele zomervakantie om daar rustig over na te denken. Ons advies: een bruisende badplaats, in een zinderende zon, aan een ruisende zee, met swingende klanken op de iPod en een licht mousserende cocktail in de hand. Als dat niet tot bruisende inspiratie leidt!

Stay tuned

Sign up for our weekly newsletter.