Is De Veste ongeschikt voor Twentse Campus? De Veste is een nationaal opererend bedrijf, met de reputatie van een verhuurder van keurige doorzonwoningen aan zogenaamde young urban professionals of ouderen die hun woonhuis verkocht hebben. Enkele hooggeplaatsten binnen deze corporatie, mannen met jarenlange ervaring in het verhuren van doorzonwoningen aan yuppen en bejaarden, hebben vastgesteld dat een studentencampus eigenlijk helemaal niet in het assortiment van De Veste past. Als oplossing besloten deze mannen de campus simpelweg te veranderen in een plaats die lijkt op datgene waar zij wel verstand van hebben: een groep huurhuizen voor bejaarden of yuppen die niet gestoord willen worden.
Wil De Veste wel een leefbare campus? Wie het UT-Nieuws wekelijks leest heeft er ongetwijfeld al van gehoord; De Veste wil de campus ‘leefbaarder’ maken. Hiervoor hebben zij enige tijd geleden enkele vreemde regels opgesteld, waaraan bewoners van de campus zich tegenwoordig moeten houden. Het is bijvoorbeeld sinds kort ten strengste verboden om theedoeken over de verwarming te hangen. Daar heeft De Veste mijns inziens eindelijk een punt. Stel je voor: theedoeken over de verwarming! We wonen toch zeker niet in een Vogelaarwijk. Niets geeft de verloedering van een wijk beter aan dan het aantal theedoeken dat over verwarmingen is heen gehangen. Een heet hangijzer, waar de dappere woningcorporatie eindelijk tegen heeft durven optreden.
Naast het langverwachte theedoekenverbod zijn ook kampvuren in alle soorten en maten, huisdieren in algemene ruimten, kasten die tegen het raam zijn geplaatst (al biedt de huidige verbouwingspolitiek van De Veste soms weinig alternatief) en buitenstaand meubilair op zonnige dagen, taboe. Voor het ouderwets huren van een ladder is trouwens tegenwoordig ook een handtekening van de manager noodzakelijk.
‘Studentjes’ doorn in het oog van De Veste. Op recente bijeenkomsten over de brandveiligheidsproblemen op de begane grond van de campuspiramides werd de insteek van De Veste ten opzichte van studenten wederom duidelijk. Het probleem op zich is geen voorbeeld van betuttelingspolitiek vanuit De Veste maar een gevolg van brandweergezeur. De manier waarop meneer de hoge manager van De Veste (niet) naar de studenten luisterde op de bijeenkomsten gaf wel het een en ander aan. Tijdens de eerste, waardeloos aangekondigde, bijeenkomst maakte hij duidelijk dat ‘wij dan wel studentjes waren, maar dat dat niet wilde zeggen dat we ook meteen gelijk hadden’. Na veel getouwtrek kon de oorspronkelijk als vaststaand feit aangekondigde verbouwing worden tegengehouden en zou er een nieuwe bijeenkomst worden georganiseerd.
Nadat die ‘studentjes’ vervolgens uren werk in onderzoek hadden gestoken (een dergelijk onderzoek had De Veste zelf duizenden euro’s gekost), wilde meneer niet praten over alternatieven anders dan de zijne. Hij kwam op de proppen met drie alternatieven die de algemene ruimte net zo klein of kleiner zouden maken dan het voorstel van de eerste vergadering. Hoewel men in het begin van de presentatie bezwoer dat men niet was gegaan voor de goedkoopste alternatieven, bleek dat stiekem toch het geval. Er werd een vals en gemanipuleerd beeld van de keuzes gepresenteerd terwijl alleen het laatste alternatief (een keuken waar je ook daadwerkelijk in kon koken) iets voorstelde. Kritiek mocht niet worden geleverd, want De Veste was met de drie alternatieven al heel ver gegaan. De arrogantie van de presentator liet geen ruimte voor twijfel: deze man wilde niets liever dan terug naar zijn yuppen en bejaarden.
Het einde van de campus zoals wij die kennen? Alles bij elkaar wordt duidelijk dat de de campus langzaam maar zeker afglijdt naar iets dat het midden houdt tussen een legerbasis en een bejaardentehuis. En in haar val zal zij de gehele UT met zich meeslepen. Deze universiteit onderscheidt zich op landelijk niveau vanwege haar groene campus. De Center Parksachtige uitstraling lokte tot nu toe menig student, waaronder ook ondergetekende, naar het Twentse Land. Moeten we nu maar lijdzaam afwachten of een campus met de uitstraling van een bejaardentehuis een even grote groep studenten zal aantrekken?
Job Kantelberg, campusstudent
[De campus vanuit de lucht (25 april 2009). Foto: Jan Nijkrake. ]
