Strak
Dingen moeten anders, daarvan waren we overtuigd.
En dus gaan ook wij Sonja Bakkeren.
Jarenlang hebben we ons afgezet tegen de blonde dieetsensatie, maar toen we op de Franse stranden al die slanke, cellulitisvrije, strakke, glanzende dijpartijen zij aan zij zagen liggen, wisten we: het moet.
En dus togen we na de vakantie naar het werk vergezeld door een tupperware bakje met daarin een door Sonja samengestelde melange van wortel, rode paprika en komkommer. Ook een aantal collega's bleek op vakantie te zijn aangestoken door het dieetvirus. `Ik was niet langer de mooiste man van het strand', zei onze baas, kauwend op een stengel bleekselderij. `Die zwemband moet en zal eraf.'
De introductietijd vergrootte onze dieetbereidheid nog meer. Al die ranke, slanke achttienjarige lijven, voorzien van wasbordjes, strakke benen en rimpelloze gezichtjes. Zo willen wij er potverdorie ook weer uitzien. We grepen de warming-up van Barbara de Loor dan ook met beide handen aan. Een half uur lang hebben we gezweet, onder leiding van deze strakke schaatsheldin. Er gleed minstens een centimeter van elk dijbeen af en de ergste putten leken verdwenen. Opgetogen zetten we ons aan het werk. Strak aan de bak, zo noemen we dat.
Spartaans
Twee op de drie ouders vinden dat kinderen strenger opgevoed moeten worden. Ze pleiten voor terugkeer van de ouderwetse rust, reinheid en regelmaat. Dat blijkt althans uit een onderzoek van het maandblad J/M, voor ouders van schoolgaande kinderen.
Ha! Het wordt ook tijd dat die ettertjes onder handen worden genomen. Wat nou cola? Gewoon een glas melk. Hoezo een zak chips? Eén schaaltje op de zaterdagavond volstaat. Computeren? Gewoon lekker buiten hinkelen. Een eigen mobiel? Daar moet je heel veel jaren voor sparen. Vakantie in Salou? Er is niets mis met kamperen in Ommen.
Een docent spreek je gewoon aan met u. Dat ge-je en ge-jij zijn we spuugzat. Verder is het `ja, meneer' en `nee, meneer' en `alstublieft' en `dank u wel'. De disco sluit om elf uur 's avonds en pa haalt je weer op. Zondagmorgen negen uur gezellig ontbijten met ouders, gevolgd door kerkbezoek en een stevige boswandeling. De rest van de dag wordt ingevuld met spelletjes rummikub en mens-erger-je-niet. 's Avonds in een schone pyjama en met natte haartjes nog even het journaal kijken en dan hup, het bed in.
En dan opeens zijn ze achttien en hebben ze introductie van de universiteit. Achttien lange jaren van Spartaanse opvoeding, van rust, regelmaat en reinheid, worden in twee weken te gronde gericht. Ze zuipen zich laveloos, stuiteren pas bij het eerste ochtendgloren de bar uit, doen aan one-night stands en eten alleen nog maar pizza en patat. De geneugten des levens lonken, de wereld ligt aan hun voeten. En als ze je dan een keertje - tot grote vreugde - verblijden met een weekendbezoek, de was neerkwakken en de voeten op tafel leggen, dan vraag je poeslief: `Cola of een biertje, schat?'
