Fulco de Deken: `Ik werd meteen door het stuk gegrepen omdat het veel doet met sfeer. Het is een stuk dat draait om wat je voelt en minder om wat je denkt. Dat spreekt me erg aan, juist ook omdat moeilijke thema's als eenzaamheid en bindingsangst centraal staan. De personages uit het stuk durven elkaar niet toe te laten. Pas wanneer er één ongeneeslijk ziek is geven ze prijs wat ze voor elkaar voelen. Heel tragisch.'
De Deken speelt zelf al tien jaar theatersport en geeft af en toe les bij Pro Deo. `Ik snap de manier van spelen, de mogelijkheden en beperkingen. Bij dit stuk heb je veel vrijheid om de personages in te vullen zoals je zelf wilt. Daarom heb ik voor dit stuk gebruik gemaakt van theatersporters die weten hoe te improviseren. Door middel van allerlei improvisatieoefeningen wilde ik ervoor zorgen dat de spelers een persoonlijke binding kregen met het stuk en de personages die ze vertolken. Zo liet ik ze persoonlijke situaties gebruiken om zich in te leven in de emoties die de personages doormaken.'
Wieke Schoemaker, één van de spelers en studente EST: `Toen we gevraagd werden, waren we meteen enthousiast. Toneel is wel heel anders dan theatersport. Je gaat uit van een script en je diept de personages meer uit. Daarom is het heel leuk om te doen. Samen met Fulco hebben we de personages ingevuld en gekeken hoe we de tekst konden interpreteren en overbrengen op het publiek. Het stuk kwam echt tot leven omdat we zoveel gebruikt maakten van improvisatie.'
`We could be heroes' draait om de gecompliceerde relatie tussen Maria en Jack. Het stuk begint met het onstaan van de relatie en het spel van aantrekken en afstoten. Uiteindelijk wordt Maria zwanger, en maakt het stuk een sprong in de tijd. Hun dochter, Bowie, is inmiddels dertien jaar oud en zit midden in de puberteit.
Schoemaker speelt de rol van Bowie, het kind. `Mijn personage begint te puberen. Ze is bezig zich vrij te maken van haar ouders, wat de nodige moeilijkheden oplevert. Ook zij ondervindt de gevolgen van de moeizame verhouding die haar ouders hebben en hun vele ruzies. In het begin moest ik erg zoeken naar de invulling. Het is lastig om je in te leven in een personage dat nog in een levensfase zit die je zelf al voorbij bent.'
Met muzikale begeleiding van Jan Koornstra (gitaar), Albert Smit (cello) en het openluchttheater als decor wordt de emotionele sfeer van het stuk nog eens versterkt. Schoemaker: `Het is een mooi, heftig stuk met veel drama, maar niet alleen maar zwaar van toon. Er zijn ook luchtige momenten.'
We could be heroes, donderdag 21 en zaterdag 23 juni, 20.00 uur, Openluchttheater UT, EUR 7,50/ 5/ 2.
 |
| Beelden van de generale repetitie van We could be Heroes. (Foto: Arjan Reef) |
