Mens en werk

Bij binnenkomst van de kamer in het Vrijhof Cultuurcentrum slaat de lijmlucht direct op je longen. 'Mooi hè, die nieuwe vloer. Lekker hard rood; vooral die lasnaad. Eigenlijk zouden er gele stoelen bij moeten.' Tessa Lieffering (30) heeft een uitgesproken mening over kantoorruimtes. Liever gezegd: ze heeft er een hekel aan. 'Een kantoor is vaak zo standaard, grijs en muf. En er zijn allemaal arboregeltjes over hoe je moet zitten en hoe hoog je bureau moet zijn en onder welke hoek je naar je computermonitor moet kijken. Geef mij maar lekker de zon pal op mijn beeldscherm als ik daarbij een mooi uitzicht heb.'

In het begin was het dan ook even wennen in de Vrijhof. Na haar opleiding tekenen en schilderen aan de AKI kon de kunstenares met eigen atelier zelf haar werktijden bepalen. 'Je kunt bijvoorbeeld 's morgens vroeg en 's avonds laat gaan werken en tussendoor andere dingen gaan doen. Een stuk fietsen bijvoorbeeld. Dat kan in mijn huidige werk natuurlijk niet. Ik coördineer hier de kunstuitleen en ben betrokken bij het inrichten van exposities in de Vrijhof; werk waarbij je er niet zomaar een uurtje tussenuit kunt knijpen. Er kan op elk moment iemand langskomen die een werk uit de kunstcollectie wil lenen. Studenten doen dat helaas niet zoveel. De mensen van de Student Union komen wel eens een schilderij uitzoeken voor op hun bestuurskamer, maar daar houdt het dan ook zo'n beetje mee op. Jammer hoor, want het is toch min of meer mijn missie om mensen met kunst in aanraking te brengen. Dat deed ik al door zelf te schilderen en nu probeer ik het ook via de kunstuitleen op de UT.'

Of er ook werken van Lieffering zelf uitgeleend worden? 'Nee want de leencollectie is van de universiteit. Maar de UT mag natuurlijk altijd een schilderij van mij kopen.'