Rechercheur Azuma is een fanaticus in zijn strijd tegen de misdaad. Zijn onorthodoxe werkwijze lijkt meer te berusten op persoonlijke wraakzucht dan op professionele gronden, wat hem regelmatig in conflicten brengt. En uiteindelijk blijkt waarom...
Het vervelende bij Japanse films is dat er Japans in gesproken wordt. Dat bezwaar geldt net zo goed films uit China, Zweden, Afghanistan en elk willekeurig ander land waarvan Engels niet de voertaal is. Je kunt namelijk niet, zoals bij Engelstalige films, de ondertiteling links (of liever onder) laten liggen en zelf de fijnzinnige woordspelingen ontcijferen, maar bent volledig aangewezen op de geschreven vertaling. Je ogen zijn een kwart van de tijd gericht op de witte letters en daardoor mis je een kwart van het acteerwerk. In Violent Cop echter lijkt met dit euvel rekening gehouden te zijn, want het tempo is in vergelijking met westerse actiefilms laag te noemen. Een trage saaie film dus? Integendeel, Violent Cop is een film die meer diepte heeft dan de doorsnee politiethriller en het rustige tempo bewerkstelligt een intensere beleving van de (actie)beelden.
Filmmaker Takeshi Kitano maakte met Violent Cop in 1989 zijn debuut. Aanvankelijk was hij alleen als acteur bij de film betrokken maar toen de regisseur ziek werd, nam Kitano het over. Hij herschreef meteen het script en gaf de film een droogkomische ondertoon. Zijn kenmerkende stijl % het indirect in beeld brengen van actie % is in dit debuut al volop zichtbaar. Zo kan Kitano van een gevechtsscène vrijwel alle geweld buiten de randen van het beeld houden en toch heb je als kijker niet het gevoel iets te missen. Zonder spectaculair stuntwerk of opzwepende muziek nodig te hebben bereikt Kitano een maximaal effect met minimale middelen.
Maar waar gaat Violent Cop of op zijn Japans: Sono otoko, kyobo ni tsuki eigenlijk over. Één zin: over een rechercheur Azuma (gespeeld door Kitano) die na de ontvoering en verkrachting van zijn zus het recht in eigen hand neemt en hoogstpersoonlijk de Japanse mafia te lijf gaat. Qua verhaal doet deze film dus niet onder voor welke actiefilm dan ook. Maar net zoals bij welke actiefilm dan ook gaat het daar niet om. Het gaat om de manier waarop de actie in beeld gebracht wordt. En Kitano doet dat niet door uit tien verschillende hoeken vertraagd dezelfde explosie te laten zien, maar gewoon door goed te filmen.
Violent Cop, zaterdag 20 en 27 januari, 22:30, Concordia Cinema, toegang fl.12,50 / fl.10,- (met OV-jaarkaart, CJP, 65+, Enschedepas)
