V. Nee, ik bel om u te adviseren de campagne te staken. B. Staken! Waarom dat opeens? Het personeel juicht de campagne toe. De bewoners staan er unaniem achter. En u heeft zelf verklaard dat niets deze actie juridisch in de weg kan staan. V. Dat klopt. Uw campagne is volkomen legitiem. Nu althans. Maar ik sluit niet uit dat zij volgend jaar alsnog met terugwerkende kracht in strijd met de wet kan worden verklaard.
B. Sorry hoor, maar dat snap ik niet. Iets mag, of iets mag niet. Als ik een kruising nader, dan moet ik stoppen of mag ik doorrijden. Het kan niet zo zijn dat een verkeerslicht drie kruisingen verderop bepaalt of ik achteraf bezien die auto van links toch had moeten laten voorgaan. Of wel soms? V. Tot voor kort kon dat inderdaad niet. Maar door de uitspraak van de Commissie Gelijke Behandeling inzake de hos is daar verandering in gekomen. Uw welkomstpremie, waar nu niets op aan te merken is, zou later alsnog als discriminerend kunnen worden aangemerkt.
B. Discriminerend! Maar die premie geldt voor iedereen! V. Dat zeg ik. Er is nu niets op aan te merken. Maar stel nu eens dat zo'n welkomstpremie bij een man beland. Dan zullen de vrouwen die reeds langer voor u werken kunnen aanvoeren dat zij voor hetzelfde werk minder betaald krijgen dan die man. En dat is discriminerend. B. Dus als ik het goed begrijp mag ik alleen maar vrouwen aannemen? V. Nee, u moet hopen dat er alleen maar vrouwen zullen solliciteren. U mag er niet op selecteren. Want ook dat zou discriminerend zijn.
B. Wat raadt u mij dan aan? V. Wat ik zei. Staak de campagne. Blijft u zo zitten met een personeelstekort, dan neemt u gewoon wat minder bewoners op. Ja, als ik u was zou ik zo rustig afwachten tot de Commissie Gelijke Behandeling oud en zorgbehoevend wordt. En als haar leden dan aan uw deur kloppen, dan legt u ze haarfijn uit waarom u geen plaats meer voor ze heeft.
