Over en Sluiten

| Redactie

Toverberg Wij stonden net een bakje koffie te downloaden toen we hoorden dat het nieuwe college van bestuur d'r even tussen uit is in het Zwitserse Davos. Dat gaf ons te denken. Davos? Terwijl we van ons geurige bakje nipten, peinsden wij: Davos? Wie ging er ook al weer voor eventjes naar Davos? Dus klopten we 'Davos' in op de zoekmachine van ons geheugen, en ja hoor, daar was Hansje al, Hansje Ca

Toverberg

Wij stonden net een bakje koffie te downloaden toen we hoorden dat het nieuwe college van bestuur d'r even tussen uit is in het Zwitserse Davos. Dat gaf ons te denken. Davos?

Terwijl we van ons geurige bakje nipten, peinsden wij: Davos? Wie ging er ook al weer voor eventjes naar Davos? Dus klopten we 'Davos' in op de zoekmachine van ons geheugen, en ja hoor, daar was Hansje al, Hansje Castorp, de onvergetelijke jongeman uit de Toverberg, het vuistdikke boek van Thomas Mann. Het leuke van je eigen geheugen is dat een zoekactie meestal maar één hit oplevert in plaats van dertienduizend-en-drie, en dan ook nog meteen de goeie, draadloos en voor gratis meneer.

Enfin.

Hans Castorp besloot te gaan kuren in een sanatorium op een berg in Davos. Hij beraamde zijn verblijf op een week of zeven, maar uiteindelijk bleef hij er zeven jáár. De tijd bleek stroperig in Davos. Dagen, weken, maanden lag Castorp filosoferend op zijn balkon met uitzicht op het besneeuwde dal. Indolent, bespiegelend, inert. Uitstel werd afstel, uiteindelijk kreeg alleen de eerste wereldoorlog hem van die berg.

Onze jongens zitten op diezelfde berg. Dan weet je het dus wel. 'Een weekje', verzekerde Van Vught, 'niet langer.' De eerste dag is er vast nog vergaderd. Maar al snel sponnen de gesprekken zich uit over bergen en door dalen, langs valleien en vergezichten en weer terug. En in die eindeloze vertogen krimpte de campus tot een ansicht uit Holland, ver weg, een vage herinnering.

Over zeven jaar zijn ze er weer, de vijf van Davos. Verguisd, vergeten, verloren.

Webcam

Het moet nu maar eens afgelopen zijn met al die veranderingen in het hoger onderwijs. Op het gemiddelde cv wemelt het van de hippe kreten en exotische plaatsen.

Niks stage in Meppel, nee pas met een minor in Ecuador kom je een beetje goed voor de dag. En gewoon ir. of drs. voor je naam, no way! Tegenwoordig eindig je als bachelor of master.

Internationalisering is het toverwoord. We reizen de hele wereld over.

'Ik ga op stage naar de Galapagoseilanden.'

'O.'

Niemand kijkt er nog van op.

Maar elke beweging heeft een tegenbeweging. Wij voorzien er eentje in het hoger onderwijs. Revolt!

We krijgen weer studenten die gewoon lekker in Oldenzaal stage lopen, kiezen voor een ouderwets bijvak en bij het woord bachelor aan vrijgezel denken.

Uitzendbureau Building Careers heeft dat begrepen. Je krijgt er namelijk een webcam zodra je je inschrijft. Kan je gewoon lekker in je eigen omgeving ouwehoeren met zo'n intercedent.

Solliciteren doet de tegenbeweging ook gewoon thuis. Webcam op de keukentafel, moeder schenkt koffie. Afspraak om half elf. Eendelig grijs, benen onder tafel. Webcam aan. De stem van de personeelschef galmt door de keuken. 'Goedemorgen', zegt hij. 'U bent mooi op tijd. Kon u het een beetje vinden? Prima. Luister, terzake. We zoeken voor deze functie het type brede bachelorus.'

'Ik ben persoonlijk van alle markten thuis', zegt de sollicitant fijntjes.

Stay tuned

Sign up for our weekly newsletter.