Allochtonen in het hoger onderwijs sluiten zich massaal aan bij eigen verenigingen. In twee jaar tijd is het aantal verenigingen gegroeid van dertig naar tachtig.
In een afgeladen zaal in Utrecht kwamen deze week vertegenwoordigers van de verenigingen bijeen om ervaringen uit te wisselen. Vooral aan onderling contact is grote behoefte, zo bleek tijdens het symposium.
De verenigingen zijn vaak met dezelfde dingen bezig, zonder dat van elkaar te weten. Zo begeleiden veel leden jonge landgenoten bij hun studieloopbaan. Inmiddels kent Nederland tientallen zogeheten mentorprojecten, maar omdat een centrale vraagbaak ontbreekt moeten de organisatoren vaak dubbel werk doen.
Daarom ontstond tijdens het symposium het idee een landelijk overleg te vormen, ondersteund door de studentenbonden ISO en LSVb en ECHO, een club die zich bezighoudt met allochtonen in het hoger onderwijs.
De bonden gaan de allochtonen vooral de weg wijzen door het woud aan regelingen en instanties in onderwijsland. Veel verenigingen weten bijvoorbeeld niet van het bestaan van bestuursbeurzen of subsidiepotjes bij universiteiten. De verenigingen moeten deze informatie kunnen terugvinden op een gezamenlijke website.
