Mens en werk

| Redactie

Matthijn de Rooij (29) huist sinds vlak voor kerst in een van de gestapelde portacabins naast het WB-gebouw. De docent bij de vakgroep tribologie verwacht deze zomer weer terug te kunnen keren in de schoot van het WB-gebouw, waar hij aan het eind van de jaren tachtig zijn studie begon. Van 1994 tot 1998 deed hij er zijn promotieonderzoek en sindsdien is hij UD, gespecialiseerd in slijtage en smeri

Matthijn de Rooij (29) huist sinds vlak voor kerst in een van de gestapelde portacabins naast het WB-gebouw. De docent bij de vakgroep tribologie verwacht deze zomer weer terug te kunnen keren in de schoot van het WB-gebouw, waar hij aan het eind van de jaren tachtig zijn studie begon. Van 1994 tot 1998 deed hij er zijn promotieonderzoek en sindsdien is hij UD, gespecialiseerd in slijtage en smering, twee deelgebieden van de tribologie. De Rooij sleet dus meer dan eenderde van zijn leven op de UT, maar heeft er bepaald geen genoeg van. 'Anders was ik allang wat anders gaan doen. De afwisseling maakt het nog steeds leuk. Ik begeleid afstudeerders en promovendi, vraag projecten voor ze aan, schrijf artikelen, doe onderzoek, geef een practicum en het vak statica. Vorige week zat ik nog in Zwitserland. Kijken of we vanuit de UT een bijdrage konden leveren aan een Europees onderzoeksproject wat daar loopt.'

De Rooijs eigen promotieonderzoek 'Tribological aspects of unlubricated deepdrawing processes' werd eind vorig jaar bekroond met de Corus Research Prijs van de gelijknamige hoogovengigant. Een uitvergrote cheque van 25 mille siert de saaie gang van zijn tijdelijke onderkomen. Een leuke opsteker voor zijn loopbaan? 'Ach, ik ben niet zo'n carrièreplanner. Ik zie het als een extra waardering voor mijn werk en ik vind het leuk dat mijn proefschrift niet zomaar in een kast verdwenen is. Er wordt nog steeds verder aan gewerkt, bij Corus, en door studenten van ons.'

In de tijd van zijn promotieonderzoek was De Rooij beter bekend als De Zooij, dankij de decimeters dikke papierlagen op zijn bureau. 'Tegenwoordig ben ik wat netter', meldt hij. Dit ondanks de indruk die zijn nieuwe bijnaam, 'de Slijter' wellicht wekt: die heeft niets te maken met zijn drankgebruik maar alles met zijn specialistische kennis van materiaalslijtage.

Zijn kamer ziet er - op een zieltogende hangplant na - gezond uit en met het uitzicht op het pinetum is hij best tevreden. Binnen haalt een plaat van een door hoge golven belaagde vuurtoren de witte muur wat op. Of hij iets met de zee heeft? 'Ik vind het gewoon een mooie poster. Maar met slecht weer langs het strand wandelen vind ik inderdaad heerlijk.'


Martijn de Rooij

Stay tuned

Sign up for our weekly newsletter.