Liefdespoëzie van drieduizend jaar oud vertolkt met moderne middelen. De expositie die vandaag te zien is heet in vaktermen een multimedia-installatie. Concreet zijn het verschillende communicatievormen die op elkaar inspelen, elkaar aanvullen en de toeschouwer een multidimensionaal beeld geven.
In de kerk staat een grote cabine, een frame van 9 bij 6 bij 3 meter. Men kan er in en ook omgeen lopen. De wanden zijn gemaakt van voile, een transparant doek waar de film op wordt geprojecteerd. Dit levert een heel apart effect op: enerzijds het filmbeeld op het doek, anderzijds het transparante en de schaduw van jezelf op het voile. Iedere positie in en om de cabine levert weer een andere gewaarwording op. Voeg daarbij de orgelmuziek, een mooie stem die een tekst declameert en een achtergrondkoor en het beeld is compleet.
De aparte onderdelen van het geheel lopen niet synchroon met elkaar. Hoewel ze apart bekeken slechts zo'n vijf tot acht minuten duren is de combinatie wel iedere keer anders. Multi-dimensionaal dus en multi-interpreteerbaar.
Eigenlijk is het hele project multi te noemen. Niet alleen studenten van de UT hebben aan het project meegewerkt, maar ook die van AKI en Saxion HE. In totaal hebben zo'n veertig studenten geklust en gebouwd (Bouwkunde), gefilmd (Kunst en techniek), gedanst (door dansgroep Arabesque), gecomponeerd (conservatorium) en wat al niet meer om de kunstzinnige lijn te verwezenlijken. Niet voor studiepunten, maar alleen met het doel om een mooi kunstwerk te maken. En daar moest op de meest vreemde plaatsen en tijden voor gefilmd worden. Zo is een opname gemaakt voor de stadsmuren van Deventer om zes uur 's ochtends. Arabesque moest daar speciaal voor uit Enschede komen.
In totaal worden er vier verschillende scènes op het doek gebracht: strand/zee, het bos, de stad en de metro. De rode lijn in de vier scènes is de zoektocht, het verlangen naar. Dit uit zich op verschillende manieren. Zo zie je tijdens de strandscène op het ene doek een vrouw met een lang gewaad de zee in lopen, tot ze kopje onder is. Het doorschijnende filmbeeld werpt van de kijker een schaduw op het andere doek: een staand persoon die toekijkt hoe de vrouw in de golven verdwijnt.
Coördinator van het project is Arent Weevers, theoloog en predikant, werkzaam bij het SPE-studentplein Enschede. Geïnspireerd geraakt door het boek Hooglied startte hij in samenwerking met het Studentenplein vorig jaar het project om de liefdespoëzie van drieduizend jaar oud in een nieuw jasje te steken. Het bijbelboek Hooglied vertelt hoe een jongen en meisje op elkaar verliefd zijn en elkaar bezingen in het lied der liederen.
De multimedia-installatie, met de toepasselijke naam TO (niet te verwarren met de faculteit van die naam), zal vandaag om 13.00 uur worden geopend door Herman Finkers, de Tukker die het Hooglied naar het Twents vertaalde. De tentoonstelling kan tot vanavond 21.00 uur worden bezocht, in de Grote Kerk. De installatie gaat na de expositie op tournee.
