Dick Meijer, voorzitter U-raad vindt niet veel aan het feest van de liefde. 'Ze hebben er een commercieel gedoe van gemaakt.' Wel haalde hij tompoezen. En kreeg hij twee Valentijnskaarten. 'Eén anonieme', bekent de medezeggenschapsman. 'Nou ja, eigenlijk waren ze alletwee anoniem. Zo hoort het ook. Maar van eentje weet ik wel van wie die komt, dat lag er dik bovenop. Waar de andere kaart vandaan komt? Geen idee.'
UT-Nieuws stuurde evenementenman Tonnie Buitink, die zijn mails altijd met een felroze LIEF ZIJN ondertekent, drie snoezige kaartjes. 'Ik heb zelf een aantal mensen een kaart gestuurd. Acht stuks. Ja, er zijn een hoop mensen waar ik veel van houd. Maar ze zijn zorgvuldig geselecteerd, dat wel. Zelf heb ik zes kaarten gekregen. Ik schrok me dood. Geen idee van wie ze zijn. Daar probeer ik nog achter te komen. Het waren hele lieve berichtjes.' Buitink is dol op Valentijn.
Arjan van der Bijl, voorzitter van de Student Union heeft een ander verhaal. Men moest hem attenderen op Valentijnsdag. 'Het was mij eerlijk gezegd niet opgevallen. Er malen andere zaken door mijn hoofd. Bestuurlijke zaken. Dat is mijn probleem, ik heb gewoon geen tijd.' De postbode bezorgde wel een kaart bij Van der Bijl, op de dinsdag voor Valentijn. 'Ik heb hem nog niet geopend', bekent de Union-voorzitter. 'Ik heb de hele week nog geen post bekeken. Misschien vanavond.' Dus lekker snel naar huis fietsen? 'Ik fiets nooit langzaam. Maar je maakt me toch wel nieuwsgierig.' Succes!
Ook collegelid Hans Roosendaal merkt doorgaans pas op 14 februari dat het Valentijnsdag is. 'Ik zal eerlijk zijn, ik heb er niets aan gedaan. Nog nooit eigenlijk.' Zelf heeft hij niets gehad. Zegt hij. Hmm. Foutje van de post zeker. Of is het tact?
'Eigenlijk gaat het allemaal een beetje langs me heen,' zegt CenT-directeur Kas de Vries , die in zichzelf absoluut geen Valentijnkaartjesverstuurder herkent. 'Wat dat betreft ben ik volstrekt reactief ingesteld.' Of hij zelf kaartjes heeft ontvangen? 'Niet dat ik weet. Maar nu je er zo over begint. Ik zal vandaag mijn brievenbus met een meer dan gemiddelde belangstelling openmaken.'
Joan Lurvink, secretaresse CvB : 'Nee, ik doe zelf niets aan Valentijn. Ik ben op niemand verliefd. Toch trilt er iets blijs in haar stem. 'Nu je erover begint: ik heb wel een Valentijskaart ontvangen, ja. Geen idééé van wie. Wel leuk hoor. Maar ik ga er geen werk van maken. Want ik weet niet hoe!'
Ine Valkenburg, kapster Barreboks, vond een Valentijnskaartje voor de deur van de kapsalon. ' Dat gelóóf je toch niet? Weet je wat er in stond? "We zijn geknipt voor elkaar." Leuk hè? Ik weet niet van wie, maar vorige week toen het zo sneeuwde stond er 's avonds en groot hart op de kap van mijn auto. Ze moeten me wel hebben hoor.' UT-Nieuws, met de hand op het hart: dat met die auto, dat waren wij niet. 'Mijn man kan het niet geweest zijn, die is niet zo vindingrijk.'
Frans van Vught, rector magnificus, ontving twee kaarten. Dat kan kloppen. Met gepaste trots: 'Niet één, maar twee. Anoniem.' Dus de dag van de rector kon niet meer stuk. 'Pfoe, het was me een zware dag! Daar hebben die kaartjes weinig aan veranderd.' En z'n vrouw, ook in haar nopjes? 'Vond het wel grappig. Ze heeft een groot hart, moet je weten. Maar ik vraag me af wie ze heeft gestuurd... UT-Nieuws misschien?'
