'Iedereen heeft natuurlijk z'n mobieltje', nuanceert Maarten Beljaars. 'Bovendien kun je ook e-mailen', vult Wouter Bach aan. 'En binnen de campus bellen we gratis over het interne netwerk.'
Dus, zou je zeggen, echt hoog loopt de telefoonrekening niet op. Bach wandelt naar de huislijst. 'Ach', zegt hij, 'wat is veel? Normaal schommelen we rond de duizend piek. Maar hier zie ik een rekening van 1600 gulden.' Een ongehoord record.
'Komt door mij', zegt een meisje dat staat af te wassen. 'Dat wil zeggen: ik zat toen in Australië. En hij is mijn vriendje, snap je. Dat tikt lekker aan, om het zo maar eens te zeggen.'
En wat, om het zo maar eens te zeggen, als de teller straks is uitgetikt? Beljaars: 'Tja, dan moeten we aan de gespecificeerde rekening. Een heel geëmmer, want je moet van elk telefoonnummer nagaan wie het gedraaid heeft.' Zeg dus maar dag tegen je privacy. 'Daar maken we hier geen problemen van', meent Bach. 'Volgens mij belt er hier niemand naar 06-lijnen.'
Mag ook niet, volgens het verkeersbord. Beljaars: 'Mag wel, als je maar niet hijgt.'
