Bij onze vriend thuis is een geval van mond- en klauwzeer gesignaleerd. Nu gaan ze het hele studentenhuis ruimen.
Dat was een grap.
Het volgende is geen grap.
In tijden van BSE en mond- en klauwzeer kijken wij met andere ogen naar UT-Catering. Een voedselcrisis ligt op de loer. Op woensdag serveert het Theatercafé namelijk een luxebroodje waar minister Brinkhorst en zijn Europese collegae beter geen weet van kunnen hebben. Dat is niet goed voor de UT, zo'n algemeen Twents vervoersverbod. Broodje bal: er mag niet meer worden gewandeld op de campus.
Stokbroodje bal. Uit de overlevering hebben wij begrepen dat de firma Tarvo in de jaren vijftig broden ventte die je als een accordeon kon induwen, waarna ze terugveerden in originele staat, maar dan zonder onderweg muziek te maken. Tarvo had geen smakelijk imago, herinnert onze senior-collega zich nu ook.
Maar over die bal. Dat is ook een soort Tarvobrood, maar dan van een pezige, uiterst elastische materie, wederom zonder muziek. 'Bovendien is die van mij halfgaar', zegt onze senior-collega. Hij belt naar de catering. 'Ober, mag ik mijn bal voortaan well done? Van deze rode kogel krijg je halfgare koeienziekte. Verder heb ik lekker geluncht.'
O ja. De bal is gesneden en gelardeerd met UT-Catering-ei. Daarin schuilt het echte gevaar. Mensen, deze witgele schijven komen niet van normale eieren. Dit addergebroed komt van een staaf. Mensen luistert, een staaf die overal precies even dik is. Het Theatercafé moet geruimd, vandaag nog.
Chip
Met een zendertje op zak door alle apparaten in een ruimte herkend worden als degene die ze mag aansturen. Een futuristisch concept, dat Bluetooth. Verdient nadere uitwerking.
Dat zendertje in je zak, dat wordt al snel een geïmplementeerde chip achter je linkeroor. Al je bezittingen inprogrammeren. Je loopt langs je auto en de deuren zwaaien al open. Vergeten waar je fiets ook alweer stond? Geen probleem. Ren langs de rekken; je hoort vanzelf een slot openspringen.
Vergeet het huiselijk leven niet. Keukentje met apparaten. De bewoner komt in alle vroegte geeuwend binnen. En ja hoor, de koffie loopt, de oven springt op pre-heat, de verwarming slaat aan en de lamellen draaien open.
Lastig wordt het wanneer je intrekt bij een nieuwe partner. Irritant wanneer je je slapende liefde uit bed moet sleuren om het koffiezetapparaat te activeren. Oplossing: een gedeelde chip voor de gezamenlijke apparaten. Suggestie: plaatsing achter het rechteroor.
Geeft meteen een nieuwe dimensie aan de stadhuizen van de toekomst. Trouwen wordt weer hip. Kussentje met twee chipjes erop. Graveren gaat ook uitstekend in dat materiaal. Ambtenaar van de burgerlijke stand geflankeerd door een chirurg. 'Geef elkaar nu de chips.' Klein ingreepje joh, stelt niks voor. Plaatselijk verdovinkje, sneetje achter de oren en klaar is Kees. Je bent alleen een beetje slapjes op de receptie. Kleine chip-dip. En, toegegeven, echt stralen doe je niet op de foto's.
Zo'n operatie is niet alleen handig voor gehuwden. Wat dacht je van studentenhuizen? (kamer aangeboden, krant, wasmachine, balkon en chip-operatie inclusief) En ook de niet-trouwlustige stellen hebben recht op het technische snufje. Wij denken vooralsnog aan een geregistreerd partnerchip.
