De Vries noemt de nieuwe leerstoel 'een middel om tot onderzoeksresultaten te komen, waar je als gezondheidszorg wat aan hebt'. De hoogleraar wil graag 'een brug slaan tussen deze twee heel verschillende werelden', maar benadrukt dat de contacten tussen beide instellingen al zo'n tien jaar bestaan. In 1983 werd algemeen directeur dr. G. Zilvold aangesteld als bijzonder hoogleraar bij EL op het gebied van de functionele elektrostimulatie (FES).
De Vries laat al sinds 1985 regelmatig zijn gezicht zien bij WB en richt zich daar op de orthesiologie (bijvoorbeeld beugelapparatuur) en prothesiologie (kunstledematen). Het staan en lopen staat bij beide leerstoelen centraal. De Vries zal tijdens zijn colleges 'door de ogen van de practicus kijken' en op die manier studenten meer inzicht geven in de klinische aspecten van de revalidatietechnologie.
De nieuwe hoogleraar zal aan de UT een 0,1 formatieplaats bezetten. 'Hieruit blijkt hoe smal de marges zijn om middelen vrij te maken voor onderzoek', aldus De Vries. Er moest een commissaris van de Koningin aan te pas komen om de benodigde twintigduizend gulden per jaar op tafel te krijgen. Deze, mr. J. Niers, had bij zijn afscheid gevraagd of het bedrijfsleven een gift wilde doen om deze bijzondere leerstoel mogelijk te maken. Dat leverde circa 250 duizend gulden op. Het bedrag is vastgezet en van de jaarlijkse rente wordt De Vries betaald. Voordeel van deze methode is dat het geld niet binnen enkele jaren op is en de leerstoel weer wordt opgeheven.
