De boodschap uit de universitaire gemeenschap is duidelijk. Om in de metaforische termen te blijven: wil een lichaam functioneren, dan moet er bloed naar de vitale organen stromen. Als de communicatie van het hart (het primaire proces), de bloedvaten (de betrokken organen, waaronder medezeggenschap) en de hersenen (het CvB) niet functioneert dan sterft het één en ander af. Dit moeten we zien te voorkomen, sterker nog: het bloed moet sneller stomen.
De 'Vinger aan de pols', die zowel binnen de U-Raad als in andere organen het nodige stof deed opwaaien besteedt hieraan wat ons betreft te weinig aandacht. Naast de inhoudelijke toetsing van UT-beleid moet er ook worden meegedacht over nieuwe plannen. Het moet niet zo zijn dat de UR zich zo aan de pols vastklampt dat het de relatie met het hersenen verliest, en zo het hart de dupe laat worden.
Het blijkt dat er wel degelijk mogelijkheden zijn om op een positieve en constructieve wijze met nieuw beleid bezig te zijn. Wat te denken van het belang dat is toegekend aan internationalisering? Op de UT waart een nieuwe nota over de organisatie daarvan rond, maar CaBaal zou graag ook eens praten over meer beleidsmatige aspecten daarvan. Wat is het beleid op het gebied van internationale samenwerking met andere 'schools and institutes'? Is er iets te doen op het gebied van ontwikkelingssamenwerking?
Ook op het vastgoed moet nodig weer eens actie worden ondernomen. De Student Union staat te popelen om de Bastille te gaan overnemen, maar verder lijken er nog geen spijkers met koppen te worden geslagen. CaBaal zou graag eens met de betrokkenen praten over de stand van zaken hieromtrent, want de portacabins staan er nog steeds! (UT-nieuws 05-10-2000).
Zou de UT er ook niet bij gebaat zijn om meer bekendheid te geven aan de problemen op het gebied van RSI? Er bestaan bepaalde folders en er ligt beleid, maar zouden studenten en medewerkers niet kunnen profiteren van bestaande RSI-preventiemiddelen? Hierbij kan bijvoorbeeld worden gedacht aan kleine computerprogramma's die een waarschuwing geven bij te intensief gebruik.
Om terug te komen op het primaire proces: het academisch hart. CaBaal is van mening dat we dit sneller kunnen laten kloppen door het invoeren van een minor activisme. Studenten wordt de mogelijkheid gegeven om eens op een volledig ander gebied actief te zijn en kunnen met de nodige theoretische achtergrond en terugkoppelingdaarop een consistent programma volgen. Dit is dé kans om positieve gevolgen te verbinden aan de kleiner geworden minor. Was het argument dat 21 te veel was, dan gaat dit nu niet meer op. Genoeg mogelijkheden dus om weer eens wat nieuw bloed rond te pompen. Werk aan de winkel voor de U-Raad.
