Een collegelid (kiest u maar welk) zit met een van zijn kinderen op de bank. Ze kijken naar het muziekprogramma Starmaker.
'Papa. Bart en Sita en Bouchra en Anna en Martijn en Rachel en Stefan staan niet langer op nummer één, papa!'
'O. Hoe kan dat nou?'
'Die man van Kopspijkers, die Jack, die heeft een liedje geschreven. Het heet One Day Fly en is binnengekomen op nummer één. Spijkerman zei: "Als het die bagger van Starmaker lukt, moet het ons ook lukken". Ik vind het jammer voor al die leuke talenten. Daar gaat hun nummer-een-hit, papa!'
'Kop op hoor. Als het echt talenten zijn dan laten ze zich niet kisten door die Kopspijkers. Tegengas krijg je altijd. Zeker aan de top. Maar laat je daardoor niet van de wijs brengen. Letterlijk, in dit geval.'
Vervolgt: 'Weet je nog dat papa vertelde van Hartslag, onze beleidsvisie? De medezeggenschap, je weet wel, waar papa altijd zo moe van wordt, schreef toen ook een stuk. Als reactie. Ook dat kwam in de krant. Zie dat maar als een soort One Day Fly. Want wat ons lukte, dat lukte hen ook. Maar denk je dat wij ons daardoor lieten stoppen?'
'Vast niet papa.'
'Inderdaad. Vorige week presenteerden we Hartslag twee. Want we zijn overtuigd van onze missie. Nou, als die talenten van jou dat ook zijn, dan trekken ze zich niets aan van Jack Spijkerman. Wat ik je brom. Dus wat heb je nu geleerd?'
'Je niks van anderen aantrekken, papa', zegt het kind.
Vader knikt instemmend. 'En wat nog meer?'
'Ook al maak je de grootst mogelijke bagger, papa!'
Kraaiennest
Veel gekker moet het niet worden. 'Studenten lopen studievertraging op wegens RSI', signaleert de Landelijke Studentenvakbond. Wij dachten dat je RSI kreeg door lang en onverdroten achter je computer te zitten. Dan schiet je studie juist lekker op, zou je zeggen.
Maar nee dus. Om een voorbeeld te noemen: een derde van alle VU-studenten schijnt met een muisarm te lopen. Volgens de LSVb komt dat doordat de omstandigheden waaronder de bikkelaars moeten studeren beroerd zijn. Geen ergonomisch verantwoorde werkplek, hoge werkdruk, weinig spreiding. De bond wil nu dat hogescholen en universiteiten werk gaan maken van arbobeleid voor studenten. Anders volgen er schadeclaims.
We denken terug aan onze eigen studententijd. En aan onze werkplek. Ontdek je werkplekje.
En aan hoe onze schadeclaim zou vallen, bij het college van bestuur.
Onze werkplek was een soort kraaiennest. Even tochtig, maar dan aan wal: een zolderkamer. In de winter vroor het er, in mei legden vrijwel alle vogels er een ei. Er stond een brits, een tweedehandsbureau op basisschoolhoogte met erop een computer als een kerninstallatie, Tsjernobyl met een stekker. Als je op het keukenstoeltje ging zitten, klemden je benen zich onder het bureaublad. Voor gebruik van de spatiebalk moest je je armen volledig uitstrekken en stoten vanuit de schouders. De letters op het schermpje waren plutoniumgroen.
Van RSI had, net als van Aids, nog niemand gehoord. Maar ergens moet deze wereldomvattende ellende begonnen zijn.
In ons kraaiennest.
