Lutger Kunst, vijfdejaars informatica. Drie maanden op stage in Brazilië.
'De stage past prima bij mijn opleiding, hoewel ik op het moment wel veel aan het programmeren ben. Met digitale kaarten en plattegronden kun je echt veel leuke toepassingen bedenken, terwijl de achterliggende techniek steeds in verandering is.'
Waarom juist Brazilië?
'Daar zit een apart verhaal aan vast. Tweeeneenhalf jaar geleden kwam ik op Internet in contact met een familie Kunst in Porto Alegre. We hebben al die jaren contact gehouden en (tevergeefs) gekeken of we misschien echt familie waren. Toen mijn stage in het vooruitzicht kwam, heb ik de gok gewaagd en ben ik gaan zoeken naar een stageplaats in Porto Alegre. Een Braziliaanse docent van de Informaticafaculteit aldaar heeft me tot mijn grote verbazing bijzonder snel kunnen helpen. De stageplek die ik heb kunnen krijgen bij het bedrijf was bij puur toeval geschikt.
Voor de organisatorische en financiële afhandeling heeft ProCempa AIESEC erbij betrokken. Dit was wel zo prettig, want zij regelden een gastgezin, de uitbetaling, stuurden me informatie over het visum, land en regio en zorgden voor een warm onthaal op het vliegveld.
'Ik kan dus niet echt zeggen dat ik heb 'besloten' om mijn stage in Brazilië te gaan doen. Het was puur geluk.'
Wat vind je van Brazilië?
'In de negentiende eeuw trokken veel Duitsers en Italianen naar het zuiden van Brazilië. Veel doet me hier denken aan Europa. Ik kwam hier dus niet in het Brazilië van mijn vooroordelen: zon, strand, carnaval, arm. Hier in het zuiden is men over het algemeenveel rijker dan in de rest van het land. Mijn gastgezin bijvoorbeeld woont in een kast van een huis met voor iedere slaapkamer een badkamer. Ze gaan alleen met andere rijke families om. Maar op straat zie je ook de andere wereld. Mensen die keihard moeten werken voor hun brood, veel daklozen en talloze verkopers op straat. Beide werelden leven langs elkaar heen. De mensen hier zijn vriendelijk en toegankelijk. Ik heb wel zo nu en dan gemerkt dat afspraken maken of het doorgeven van informatie erg lastig is hier.
De gebeurtenis die me nog het meest is bijgebleven, is mijn aankomst op het vliegveld van Porto Alegre. Er stonden wel vijftien mensen op me te wachten. Na achttien uur reizen, was hun hartelijke ontvangst meer dan ik ooit had kunnen verwachten!
'Het gaat me hier redelijk voor de wind en iedereen probeert me het hier naar mijn zin te maken. Enige minpuntje is misschien mijn gastgezin. Hoewel ze erg vriendelijk zijn, heb ik het idee dat ze niet echt respectvol zijn tegenover mensen die anders zijn dan zij. Die hebben gewoon kun kansen gemist en dus pech gehad.'
Hoe anders is je leven nu dan je leven thuis?
'Mijn dagindeling is volledig anders. Ik sta op half zeven op om de ochtendspits te omzeilen en ben om half acht 's avonds pas weer thuis. Het avondeten begint hier pas om half negen of later en dan is na het natafelen en een uurtje televisiekijken de avond ook alweer voorbij.
'Ik heb me voorgenomen niet de toerist uit te hangen. Ik vind het veel leuker om me te mengen tussen verschillende soorten Brazilianen, met hen Portugees) te spreken en te zien hoe hun leven eruit ziet. Na mijn stageperiode heb ik nog een maandje gepland om rond te trekken en het land te bekijken. Aan logeeradressen geen tekort!'
Kom je met je geld uit?
'Dat lukt tot nu toe redelijk. De grootste kosten waren de vluchten, die heb ik zelf betaald. Mijn salaris is goed, ik kan er van leven. De rest kan ik allemaal van mijn goede salaris betalen. Ik heb het enorm naar mijn zin hier! Ik heb echt het gevoel dat ik midden tussen de Brazilianen zit en dat leven bevalt me heel goed.'
Lutger Kunst temidden van gastmoeder Heloisa en dochter Renata.
