De psychologie van de blancostemmer. Kan een toekomstige UT-hoogleraar in de zielekunde, want die komen er, dáár zijn oratie aan wijden? Wij zijn benieuwd naar de diepe krochten van zijn ziel, dat is: die van de blancostemmer.
De blancostemmer: hij is onder ons. We moeten zeggen: hij waart over de campus. Gisteren bleek dat 762 studenten de moeite hebben genomen om een stem uit te brengen op een medestudent die voor de goede zaak het lef in zijn hart(slag) heeft om zich het komende jaar te verdiepen in de universiteitspolitiek. En dat namens 556 stemmers, 4843 niet-stemmers, en 197 blanco-stemmers.
Het beest telt 197 koppen. Over de 4843 niet-stemmers: zwak, ziek en misselijk, maar hun psychologie voelen we in. Het is de psychologie van de reet die het hen niet kan schelen. Het zijn eerlijke studenten. Ze blijven gewoon thuis. Over de 556 stemmers: niets dan lof, eventueel met ham en kaas.
Maar het monster zelf: de blancostemmer. Wat drijft hem, wie is hij? Wat beweegt een jonge academicus om op 13 mei 2001 uit zijn studentenhol te kruipen, zijn stembiljet van de keukentafel te grissen, op zijn fiets te klauteren, naar de campus te peddelen, om daar eigenhandig uit vrijer beweging een blanco stem uit te brengen?
Is het een tegenstem? Zien we iets over het hoofd, is het neofascisme nakende? Staat de studentenpolitiek te ver van de student af? Moeten CaBaal en UReka uit de ivoren toren, is dat het?
Eerlijk, we weten het niet. De eerste blancostemmer met de oplossing krijgt een interview in UT-Nieuws. Plus foto.
Stress
Deze week Carp (baanbrekend magazine) en ON (de aanloop naar je loopbaan) nog gelezen? HP/DeTijd misschien? Nee? Doe ook maar niet. Je wordt er niet vrolijker van.
Genoemde bladen berichten deze week over werkstress, vervelende bazen en ruzies met collega's. Wij wisten allang dat werken zo z'n nadelen heeft, maar het loopt nu toch echt uit de hand. HP/DeTijd pakt groots uit met het artikel 'Nooit meer vrij' en meldt ons dat de grens tussen werk en privé steeds meer vervaagt. Vaste werktijden bestaan niet meer, dankzij de mobiele telefoon is iedereen overal en altijd bereikbaar en targets halen is belangrijker dan uren maken.
Welkom op de arbeidsmarkt anno 2001.
Zij die nog studeren, wees blij! Alhoewel, als we het magazine van de Erasmusuniversiteit deze week moeten geloven is ook onder studenten de stress hoog. Volgens de Rotterdamse universiteitspsycholoog lijden ze daardoor aan somberheid, depressiviteit, lusteloosheid of oververmoeidheid. Treurig.
Gelukkig is de zomervakantie in zicht. Al die gestresste studenten en medewerkers verheugen zich er natuurlijk enorm op. Want wat is er nu relaxter dan al denkend aan dat nieuwe project in september, naast een eveneens gestresste partner al kaartlezend in de file naar Spanje te rijden? En daar wordt het pas echt leuk. Want wat blijkt uit onderzoek: als drukke mensen eindelijk eens rust nemen dan komen de emoties los of worden ze ziek. Of zoals HP/DeTijd schrijft: 'Steeds meer mensen genieten op een wel heel bijzondere manier van hun vakantie: huilend voor de camper.'
Al voorpret?
