Wat doet Hoogstad met de meest onooglijke plek van de UT, de ruimte tussen TO, INF en het Collegezalencomplex? Logisch natuurlijk: dat wordt een centraal 'ontmoetingsplein'. En als daar geen entree is omdat het CT-gebouw in de weg staat, dan máákt Hoogstad er een. Met een sloopkogel is dat zo gepiept. Heeft u verder de knipoog naar Van Embden en Van Tijen gezien? Het betreft de zicht-as van de huidige entree richting de WB-toren. Hoogstad zet een gebouw dwars op de as. 'Dat moet u niet zo letterlijk zien', luidt steevast zijn repliek. Als wij dat niet zo letterlijk moeten zien, meneer Hoogstad, dan moet u dat niet zo letterlijk % in een gemanipuleerde luchtfoto nota bene % tekenen!
De term viel al even: ontmoetingsplein. Dat is Hoogstads specialisme; het maken van stedelijk leven met toevallige ontmoetingen. Hoe doe je dat? Je maakt drie centra: O&O, Bastille/Vrijhof en een 'speciale attractie' in de vorm van een strand (ik dacht dat Miracle Planet aan de overkant lag?). Omdat deze centra straks uit hun voegen barsten van de stedelijke drukte is het niet verstandig daar ook nog een mensa te localiseren. De Boerderij wordt zodoende het vierde centrum. U begrijpt nu ook waarom de campus een 'groen hart' krijgt. De UT wordt een mini-Randstad: een grasveld omringd door een drukke stedelijke zone.
Het boekje met het structuurplan is voor de fijnproevers. Daarin valt te lezen dat een mevrouw in een telefooncel een 'specifieke structuur' is en een mevrouw in een collegebank een 'generieke structuur'. En dat je bij 'wonen in het groen' aan een meneer in een lichtgewicht vliegtuigje moet denken. Wat heb ik een medelijden met onze rector die onlangs deze baarlijke nonsens moest presenteren. Hij grapte wat over het strand en sprak over 'Nijntje I' en 'Nijntje II'. Misschien vergis ik me, maar we zitten hier toch op een universiteit en niet op een kleuterschool? Wat is hier aan de hand? Wordt het niet eens tijd dat professor Hoogstad met zijn postmoderne collages, ICT-snufjes en 'edu-hubs' aan het strand van Hoek van Holland gaat zitten? En dat de UT zich weer bewust wordt van haar unieke campus en daar zorgvuldig mee omspringt?
Peter Timmerman
De nieuwe entree van de UT, zoals uitgebeeld in het tweede Hoogstadboekje, 'het groene welkom' geheten.
