Een paar weken is hij er nog. Handelt zaken af en werkt zijn opvolger in. Maar dan komt er, op zijn 63ste, een zelfgekozen einde aan veertig jaar overheidsdienst, waarvan zeven jaar als sportleraar, dertien jaar als heao-stafdocent en twintig jaar aan de UT. Toch nog net een paar maanden te vroeg om de voltooiing mee te maken van de - voorlopig - laatste grootscheepse sportcentrumrenovatie.
Van Veelen: 'Er ligt nog een rapport uit 1987 waarin staat dat de noordoost-zijde, met de verenigingskantoren, balie en ruimtes voor de leraren, hard aan een opknapbeurt toe is. Nu is het dan zo ver. Dat project, van zo'n 1,2 miljoen, zet ik nog wel in gang, maar de afronding in november maak ik niet meer mee. Jammer.'
Het sportcentrum dat Van Veelen achterlaat kan er wel weer een paar jaar tegen, verwacht hij, maar de studentensportvoorzieningen van de UT zijn niet meer het schoolvoorbeeld voor elke Nederlandse universiteit.
'De UT is niet meer zo uniek als een aantal jaren geleden. Op andere universiteiten wordt flink geïnvesteerd in sportvoorzieningen. Het is natuurlijk zo dat onze voorzieningen heel veel hebben bijgedragen aan de komst van studenten naar Twente. Dat is niet onopgemerkt gebleven bij andere universiteiten, die daar nu ook mee proberen te werven.'
Des te meer reden om de voorzieningen voor de sportende student in Twente op zijn minst op peil te houden, vindt Van Veelen. Een universiteit die waarde hecht aan haar wervingskracht en aan ontplooiingsmogelijkheden voor studenten, gaat niet snijden in sportvoorzieningen, verwacht hij.
'Toen Van den Kroonenberg rector was (jaren tachtig, red.), heeft hij eens gezegd dat de UT 30% van haar studenten zou verliezen als het mes in de sport- en cultuurvoorzieningen zou worden gezet. Dat geldt nu nog steeds en ik denk dat het college van bestuur dat ook wel ziet. De komende jaren zie ik hier dan ook geen drastische veranderingen optreden, ondanks de komende bezuinigingsronde.'
Van Veelen gelooft nog steeds heilig in de vormende werking van sport. Niet als idealist van de oude stempel, maar uit praktijkervaring. 'Academische vorming vindt niet alleen in de collegebanken plaats. In een sportvereniging krijg je met van alles te maken, van samenwerken, tot leidinggeven, van teleurstellingen incasseren tot samen plezier maken. Die meerwaarde vansportbeoefening wordt vaak zwaar onderschat. Hier worden vriendschappen voor het leven gesloten.'
En de obligate terugblik op de afgelopen twintig jaar, wat leveren die voor hoogte- en dieptepunten op?
'Aan hoogtepunten in de eerste plaats de fantastische collega's hier, die allemaal iets hebben van 'dit is ons sportcentrum, en daar werken we met z'n allen voor. Daar ben ik ontzettend trots op. En dan de oplevering van een heleboel bouwactiviteiten: de tweede sporthal, de kunstgrasvelden, nieuwe tennisbanen, en ga zo maar door. En de grote evenementen natuurlijk, zoals grote studentenkampioenschappen en de Batavierenrace, waarvan het niet alleen leuk is dat die hier plaatsvinden. Ik was vanaf het begin tot het eind bij de organisatie betrokken. Het allerleukst vond ik wel de skikampen die ik een stuk of elf keer heb georganiseerd. Met honderd studenten, ondergebracht in barakken van het Zwitserse leger, een week lang skiles, van een paar eigen en ingehuurde leraren, tegen bodemprijzen. Fantastisch!
'Natuurlijk zijn er ook wel dingen die ik anders had willen zien. De manier waarop de dienst Campusvoorzieningen is ontmanteld, en hoe de directeur is vertrokken, dat heeft me pijn gedaan. Nu hebben we de dienst DiSC, en een Student Union in plaats van een campusbestuur. Dat zal allemaal best goed komen, maar veel beter of slechter dan in de oude situatie zie ik het niet worden.
'Minder leuk was het ook, toen we in 1990 vanwege de bezuinigingen moesten beginnen met sportvreemde activiteiten, zoals tentamens en voorlichtingsdagen. Wel hebben we daarbij steeds vastgehouden aan onze stelregel dat onze bezuinigingsbijdrage nooit ten koste mocht gaan van het activiteitenprogramma voor de sportende student. Tot nu toe is dat steeds gelukt.'
En wat nu, na twintig jaar UT?
'Ik ga wat besturen in de sportwereld, reizen met m'n vrouw, schilderen, beter leren golfen, genieten van m'n kleinkind. Ik vermaak me wel.'
Wim van Veelen: ....skikampen in barakken van het Zwitserse leger, fantastisch...'
