Euroïden zeilen in 'lichtekooi' naar azoren en terug
Afgelopen zondag vertrok de boot, Lichtekooi geheten, van Blankenberg naar Porto. Het is de tweede etappe van in totaal vijf. Dertien zeilers van Euros wisselen elkaar gedurende twaalf weken af. Maximaal vier personen per etappe en minimaal drie. De wereld van de Euros-zeilers beperkt zich de komende weken tot zo'n zeseneenhalve bij twee meter: dat zijn de vierkante meters waar op wordt gekookt, geslapen, gebabbeld, gelezen, gemijmerd en schoongemaakt.
De Azorentocht geldt tevens als vuurdoop voor de Lichtekooi. Nooit eerder bedwong deze relatief kleine boot ruim 3000 mijl aan één stuk. Toch is het vertrouwen in het materiaal bij de Euroïden groot. Lelivelt: 'De boot kan wel wat hebben. In Europa hebben we er al flink mee gevaren. Hij heeft al eens windkracht negen op de Waddenzee doorstaan. De Lichtekooi hield zich toen prima en ik verwacht nu niet anders.'
UT'er Lelivelt vaart op dit moment ergens tussen Blankenberg en Porto. Aan de vooravond van zijn vertrek laat de derdejaars CT-student weten uit te kijken naar etappe twee, die voor hem zo'n tweeëneenhalve week duurt. 'De wereld op zee is een eigen wereld. Een wereld waarin tijd geen rol speelt. Je bent overgeleverd aan het weer en daar moet je je op aanpassen.'
Lelivelt zit op de boot met drie andere zeilers van Euros. Tijdens de tocht wordt er altijd door twee personen gezeild. De andere twee slapen. Telkens in periodes van vier uur. Een ritme waar je volgens Lelivelt aan moet wennen. 'Tuurlijk, het is anders dan thuis. Het is niet zo ruim in de slaapkooi en in het begin is het niet eenvoudig om in slaap te komen, maar op een gegeven moment raak je daar wel aan gewend.'
Angst dat het mis gaat, zegt de UT'er niet te hebben. 'Het is eenzeewaardige boot, voorzien van alle denkbare zeilapparatuur. Als er mist hangt of er zijn hoge golven is dat misschien wel even spannend, maar niet meer dan dat. Het enige waar je op moet letten zijn de grotere boten in de havens. Die moet je met het blote oog waarnemen en daar je koers op afstemmen.'
Ook zijn collega Erwin Bruinsma kent geen vrees. 'Wij hebben op onze route (van de Azoren naar Zuid-Engeland red.) in ieder geval weinig last van schepen, omdat we behalve de eindbestemming geen havens aandoen. Bovendien is er voldoende apparatuur om hulp in te roepen. Mocht dat niet baten, is er altijd nog een reddingssloep. Uiteraard willen we daar liever niet in terecht komen, maar hij is er wel.'
Bruinsma is schipper tijdens de vierde en langste etappe (1200 mijl) van de Azorentocht. Hij moet nog even wachten voordat hij aan de beurt is. Zijn vliegtuig landt 3 augustus op de Azoren en op 5 augustus kiest team 4 onder aanvoering van Bruinsma het ruime sop. 'Ik zie het als een mooie vakantie. Geen haast, en overgeleverd aan de grillen van de wind. Je kunt je horloge net zo goed over boord gooien. Tijd speelt geen rol. Als het niet waait, dan moet je daar vrede mee hebben. Ook dat is zeilen.'
HET TALENT VAN DE WEEK
Zijn naam is Pieter van Langen. Bij Kronos kennen ze hem als gastlid, maar de club zou er wat voor over hebben om de achttien-jarige WB-student als wedstrijdlid in te lijven. Vooral omdat Van Langen ontzettend hard kan lopen. Dit weekend veroverde hij op het NK junioren in het Brabantse Uden het zilver op de 3000 meter steeple (9.51.92) en werd vijfde op de 800 meter (1.54.40). Resultaten om mee thuis te komen. Maar thuis is voor Van Langen Lisse en niet Kronos. In Lisse loopt hij bij de plaatselijke atletiekvereniging zijn wedstrijden. Hij is vast voornemens dat in de toekomst te blijven doen. Simpelweg omdat hij prima kan samenwerken met zijn trainer, die veel tijd in hem steekt. 'En', zegt van Langen resoluut, 'voor wat hoort wat.' Kronos staat voorlopig buitenspel. Wellicht dat een intensieve lobby soelaas biedt, maar de uitspraken van het hardlooptalent geven daarvoor weinig ruimte.
Van Langen: 'Ik werk heel goed samen met mijn trainer in Lisse en ik ben ook niet van plan die samenwerking op te geven. Hij maakt de schema's en steekt veel tijd in mij. Ik wil naar de nationale top en met hem denk ik daar de meeste kans op te maken. Maar dat neemt niet weg dat ik als gastlid actief blijf bij Kronos. Dat bevalt me goed. Mooie vereniging.'
En over het junioren-NK: 'Met een vijfde plaats op de 800 meter en een tweede op de 3000 meter, heb ik naar behoren gepresteerd. Maar dat neemt niet weg dat het op de 800 meter wel iets sneller had gekund. Vooral omdat het mijn nummer is. De steeple is meereen bijnummer. Vorig jaar was ik op de 800 meter nog derde, maar daar staat tegenover dat het deelnemersveld toen minder sterk was dan nu. De steeple-race ging daarentegen prima. Vooraf had ik mezelf ingeschat op een positie tussen de tweede en zesde plaats. Ik werd tweede, met een persoonlijk record. De winnaar was voor mij niet te achterhalen. Die jongen nam gelijk in het begin van de race al afstand. We waren met een groepje op ruime achterstand gezet en konden de koploper niet meer achterhalen. Toch viel hij tegen het eind van de race nog terug, maar de afstand was te groot om hem nog te verslaan. De andere concurrenten kon ik voorblijven, omdat ik steeds net iets sneller uit de waterbak kwam. Zilver is mooi. Het is dezelfde plak die ik vorig jaar op het junioren-NK won.'
De Lichtekooi in de haven van Blankenberg. Harmen Lelivelt, Erwin Wessels, Paul Klaarwater en Marc Gorter zijn klaar voor hun etappe naar Porto.
