Aan een tafel in een restaurant zit Joy met haar - sinds vijf minuten - ex-vriendje. Zij heeft de relatie zojuist uitgemaakt en hij kan het nog niet geloven: 'Is it someone else?'. 'No it's just you', antwoord Joy met een oprecht meewarige blik in haar ogen. Aldus het begin van Happiness, een pikzwarte komedie van de Amerikaanse regisseur en scenarioschrijver Todd Solondz. Bij Concordia Cinema is Happiness onderdeel van de cyclus Bijzondere families. Die betiteling is voor deze film een understatement.
Zo zijn er Joy en haar twee zussen, dochters uit een liefdeloos huwelijk dat op het punt staat beÙindigd te worden. Joy is de persoon die bij de kijker de meeste sympathie wekt, hoofdzakelijk doordat ze eigenlijk de enige normale hoofdpersoon van de film is en telkens het onderspit delft in mislukte romances. Haar twee zussen zijn welhaast karikaturen: Trish leeft met oogkleppen op in een 'ideale wereld' en Helen is beeldschoon, heeft aan elke vinger tien mannen, maar de inhoud van een duikfles. Zij wordt telefonisch gestalked door buurman Allen, die voor zijn frustraties in therapie is bij psychiater Bill, de man van Trish. Via deze weg zijn we aangekomen bij de engste persoon uit de film. Want, terwijl zijn vrouw hem al geruime tijd niets meer doet, raakt Bill behoorlijk opgewonden van de schoolvriendjes die zoon Billy mee naar huis neemt. En ondanks de Amerikaanse origine van deze film worden Bills verlangens omgezet in daden.
Het knappe van Happiness is, dat er op het doek de meest verschrikkelijke dingen gedaan worden door verschrikkelijk verknipte mensen, en dat je toch een soort medeleven voelt. Zelfs voor de pedofiele psychiater Bill. De humoristische elementen (vrouw tegen man na mislukte seks: 'You don't have to feel guilty.' Man: 'I don't. I don't feel anything') versterken de vervreemding die je als toeschouwer overkomt. Voor sommige filmliefhebbers was dit echter teveel, getuige het feit dat videotheken in Amerika de film uit de schappen haalden na klachten van verontruste klanten. Happiness bevat inderdaad heftige scÞnes, waarin willekeurige mensen neergeschoten worden, waarin over pedofilie gesproken wordt en waarin zelfs binnen beeld wordt geÙjaculeerd (ook figuurlijk een hoogtepunt in het tienerleven van Billy). Echter al deze schokkende zaken zijn door regisseur Solondz ontdaan van ook maar het kleinste greintje sensatie. Daardoor is Happiness allesbehalve een perversefilm, maar een boeiend portret van enkele intens tragische mensen. Met de nadruk op mensen.
Happiness, maandag 27 t/m woensdag 29 augustus, 20.30 uur, Concordia Cinema, toegang f12,50/f10.
