De titel die de minister meegaf aan de notitie waarin hij zijn plannen vorig jaar ontvouwde was 'Keur aan kwaliteit'. Een 'accreditatieorgaan' zou volgens die plannen alle opleidingen in het hoger onderwijs een kwaliteitskeurmerk moeten geven.
Over de precieze rol van het accreditatieorgaan ontstond felle discussie. Moest het zich zelf bemoeien met de kwaliteit van de opleidingen, of zou het alleen kijken of de keurmeesters van de bestaande visitatiecommissies hun werk goed deden?
Dat laatste had de stellige voorkeur van de universiteiten, die vreesden dat de overheid zich anders via het accreditatieorgaan rechtstreeks zou mengen in de inhoud van het onderwijs: een gruwel voor de hoeders van 'academische vrijheid'.
In het wetsvoorstel dat minister Hermans vorige week naar de Tweede Kamer stuurde is van dergelijke bemoeienis geen sprake. 'Het accreditatieorgaan toetst de methodiek waarlangs de visitatie tot stand is gekomen', heet het in de toelichting. Als die methodiek in orde is, wordt het oordeel van de visitatiecommissie overgenomen.
De eigen uitwerking van de universiteiten sluit daar bij aan. Het accreditatieorgaan voert zelf geen beoordelingen uit, schrijft de VSNU. Sterker nog, omdat het orgaan eigenlijk alleen maar stempels hoeft te zetten op de rapporten van externe visitatiecommissies, is het voldoende als het orgaan eens per maand bij elkaar komt om formele accreditaties uit te spreken voor de honderden opleidingen die gekeurd moeten worden.
