Sint en Werk
'Heb je al iemand voor Mens en Werk?'
'Nee. Ik val altijd zomaar ergens binnen. Werkt het beste.'
'Beneden loopt een sinterklaas rond. Is dat niet wat?'
Op zoek naar de sint, in de wandelgangen van de Vrijhof. Voor het laatst gesignaleerd ten burele van de Student Union.
Maar helaas. Te laat. Klaas heeft zich alweer van zijn tabbert ontdaan en zijn schmink eraf gedouched.
Weg diepte-interview, over de man en zijn werk. Het had zo leuk kunnen zijn.
'Hoe lang doet u dit werk al?'
'Sinds mensenheugenis.'
'En op de UT?'
'Veertig jaar.'
'Da's toevallig. U viert dus ook uw achtste lustrum dit jaar?'
'Ja. Vandaar ook die leus: veertig jaar grenzeloze innovatie.'
'Is die van u?'
'Ben ik effe kwijt. In elk geval had-ie van mij kunnen zijn, en hij past perfect bij mij. Al ver voor de Euro was ik behoorlijk grensoverschrijdend bezig. Ik was de eerste die vrij verkeer van geld- en goederen tussen Spanje en Nederland op gang bracht. En de innovatie in de speelgoed- en zoetwarenbranche heb ik natuurlijk ook een flinke impuls gegeven. Het wordt steeds moeilijker om elk jaar met dezelfde kadootjes aan te komen. Dat pikken je klanten niet meer. Daar word je zwaar op afgerekend. Ook door de concurrentie: voor je het weet word je rechts ingehaald door de Kerstman.'
'Hoe houdt u dat vol, steeds voorop blijven lopen ...?'
'Ik heb een deel van mijn organisatie omgevormd tot een ondernemende research-instelling. Instituten gekanteld, afdelingen geclusterd, diensten uitgekleed en afgeschaft. Het loopt als een trein.'
'En dat vieren we nu?'
'Ja, kijk maar om je heen: iedereen is toch hartstikke blij?'
Galaatje
De alumnidag gaat niet door. Te weinig alumni. En zonder alumni geen alumnidag. Krijg daar maar eens een speld tussen.
Om het gat te vullen organiseert UT-Nieuws aanstaande zaterdag een gala waarop twee belangrijke awards worden uitgereikt: de gouden vredespijp en de zilveren strijdbijl.
De redactie hoopt met het instellen van deze nu al prestigieuze onderscheidingen het definitieve einde van de bestuurscrisis dichterbij te brengen, want de mensen zijn het beu. 'Het is mooi geweest', vindt de medewerker in de straat. 'Het gezeik moet afgelopen zijn',zegt de student in de universiteitsbieb. (Het is lustrum, maar ook tentamenweek.)
De gala-avond zal niet plaatsvinden in een gymzaal, zoals de opening van het lustrum afgelopen maandagavond. Hoewel an sich grenzeloos innovatief, bleek dat geen succes. De medewerker in de zaal klaagde over koude voeten, de student op de tribunes over een houten kont. Het Orkest van het Oosten klonk als een handbalteam. De Bolero op een basketbalveld, dat kan toch eigenlijk niet.
Nee, het wordt de Twentse Schouwburg. Rode loper, palmen in potten, openzwaaiende limousines. Raadvantoezichtsleden geflankeerd door jonge vrouwen in gewaagde jurken. Instituutsdirecteuren die glimlachend halthouden voor korte verklaringen aan de societypers. Collegeleden met vlinderdassen achten zichzelf niet geheel kansloos.
Binnen champagne en kaviaar aan knusse tafeltjes. Korte clips waarin de genomineerden nogmaals aan de zaal worden voorgesteld. De eerste oud-rector verschijnt op het toneel met in zijn hand een gouden envelop. Applaus barst los. De oud-rector maakt zijn grapje en komt ter zake. Op gedragen toon schalt hij: 'In de categorie "opgraven" gaat de Zilveren Strijdbijl 2001 naar...'
De zaal houdt zijn adem in.
