Vol ongeloof hoorden wij vorige week dinsdag dat Oscar in het ziekenhuis was opgenomen. Vrijdagavond is hij overleden. Het zal een tijd duren voor wij dit volledig kunnen beseffen. Vooralsnog voeren verdriet en een gevoel van leegte de boventoon.
Oscar was een bijzondere collega. Een gedreven wetenschapper met een breed spectrum aan interesses en een messcherpe analytische geest. Confronterend in discussies, maar altijd gefundeerd. Als één van onze senioren was hij zich ook bewust van de verantwoordelijkheden die dat met zich mee brengt: stimulerend naar anderen toe en bruisend van ideeën hoe ons onderzoek beter zou kunnen. Wat dit betreft was zijn missie duidelijk: het hogeronderwijsonderzoek sterker verankeren in de bestuurskundige tradities. Zijn vele publicaties zijn hiervan de blijvende getuigen.
Maar de mens Oscar van Heffen was meer dan de kritische wetenschapper alleen. Sociaal-maatschappelijk geëngageerd, zoals blijkt uit zijn betrokkenheid bij de wederopbouw van Roombeek en zijn advieswerk voor NOC*NSF. Een teamspeler, niet alleen in projecten met anderen, maar ook bij ons wekelijks potje voetbal en ook daarbij gedreven door de wil te presteren. En iemand die niet alleen hield van een goed gesprek met een goed glas wijn, maar dit laatste met enkelen van ons ook als grote hobby had.
Oscar is te kort in ons midden geweest. Wij zullen inspiratie putten uit het fundament dat hij heeft achtergelaten en ons inspannen zijn missie verder te volmaken. En als wij op termijn denken dat we toch eigenlijk wel redelijk werk hebben geleverd, dan weten wij dat Oscar van ergens anders toe zal kijken, achterover geleund in zijn stoel, genietend van een Grand Cru Classé, en zal zeggen: 'Op zich is dit een goede aanzet, maar ....'
Namens Cheps,
Guy Neave, Leo Goedegebuure & Jeroen Huisman
