'Beste UT-gemeenschap, en zij die haar een warm hart toedragen. Vandaag, 3 december 2001, was een trieste dag.' Zo beginnen SRD-bestuurders Otto Kool, Manus Barten en Thijs Muizelaar hun zwanenzang. 'De ALV van de Studentenvakbond SRD heeft besloten een nieuw bestuur te benoemen, met als taak het besluit tot opheffing van de vereniging voor te bereiden.'
Onderdeel van die opheffing vormt het elders onderbrengen of verzelfstandigen van SRD-dochters als het Studentensteunpunt, de RSI-werkgroep, en HoBiHe, de vereniging die de integratie tussen homo-, bi- en heteroseksuelen bevordert.
'De zware beslissing is niet zomaar genomen', aldus de overgebleven drie bestuurders die hun termijn noodgedwongen met bijna een half jaar verlengd zagen. 'Er is uitvoerig gediscussieerd over de rol van de SRD tijdens de afgelopen jaren, en de ontwikkelingen aan de UT.' Het niet kunnen vinden van opvolgers zwengelde de nut-en-noodzaakdicussie binnen de vakbond aan.
Als belangrijke oorzaken van de verminderde aantrekkingskracht noemt het bestuur het dalende activisme en de opkomst van de Student Union, die 'op een aantal gebieden in het vaarwater van de SRD kwam.'
De bond benadrukt dat de opheffing niets te maken heeft met een gebrek aan items. In tegendeel. 'De sluiting van het Medisch Centrum, de hartslagplannen van het CvB en de rommelige invoering van bijvoorbeeld bachelor-master, tonen aan dat er nog genoeg te doen is voor een actieve studentenvakbond.' Maar daar zijn ook actieve studenten voor nodig.
SRD, zie ook elders in het UT-nieuws.
