In memoriam Roger Bruis (1962-2001)

Op 10 december 2001 overleed onze oud-collega Roger Bruis op de leeftijd van 39 jaar. Roger had, als HBO-student, aan de UT een stage gedaan en werkte van 1987 tot 1999 als technicus bij de leerstoel Regeltechniek van de faculteit der Elektrotechniek. In deze periode was hij betrokken bij veel projecten van de leerstoel, zoals het MART-project dat ten doel had een geavanceerde mobiele robot te maken, de Mobiele Autonome Robot Twente. Bij verschillende deelprojecten van promovendi en afstudeerders rond deze MART was Roger betrokken en hij heeft belangrijke bijdragen geleverd aan het succes van dit project.

Roger was heel goed in externe contacten onder andere met verschillende industriÙle partners. In de koffiekamer op ons lab hangt een grote foto waarop Roger aan een groep scholieren van zo'n jaar of 10, een van onze opstellingen uitlegt. De foto was een cadeau van Roger aan het lab bij zijn vertrek naar Groningen. Aan voorlichting op alle niveaus, of het nu aan lagere scholieren was of aan een groep buitenlandse professoren, beleefde Roger veel plezier. Hij was hierin onnavolgbaar. Het feit dat hij juist deze foto aanbood, geeft aan dat hij dit misschien wel het leukste deel van het werk vond.

In 1999 deelde Roger ons mee dat hij, na twaalf jaar, het laboratorium voor Regeltechniek in Twente wilde verlaten om in Groningen te gaan werken. We zagen hem niet graag gaan. Maar de aantrekkingskracht van zijn vriendin Margriet was groter en zo vertrok Roger naar Groningen. Ondanks het feit dat hij het altijd erg naar zijn zin had gehad in Twente, zag hij de nieuwe baan en de nieuwe omgeving als een nieuwe stap in het leven, als een uitdaging, die hij enthousiast aanging.

Afgelopen voorjaar kregen we het bericht dat Roger ernstig ziek was. Hij was zelf steeds optimistisch en heeft hard gevochten tegen zijn ziekte. De positieve en negatieve e-mail berichten wisselden elkaar af. Op 10 december hoorden we dat Roger de strijd had verloren.

De collega's van de leerstoel zullen zich Roger niet alleen herinneren als een hele goede vakman met veel liefde voor de techniek. Roger was altijd een heel fijne collega en voor velen van ons meer dan dat. Roger was een goede vriend. Hij droeg in belangrijke mate bij aan de goede sfeer op het lab en dat beperkte zich niet tot de dagelijkse werktijden. Zoals hij het zelf bij zijn afscheid zei: "De naaste collega's op het lab zijn eigenlijk een beetje familie geworden".

Wij zullen Roger missen en weten dat dat gemis bij Margriet en zijn moeder en broer nog veel groter zal zijn. Het werk van Roger leeft voort aan de Universiteit Twente.

Wij zullen ons Roger herinneren als een bezielde technicus, PR-man en projectcoördinator. Als iemand waarmee het heel fijn was omsamen te werken. Als een goede vriend.

Namens de leerstoel Regeltechniek, prof.dr.ir. Job van Amerongen