Van Roozendaal en Kracht op herhaling

| Redactie

Een stem, een piano en een contrabas. Zo luidt het eenvoudige, doch doeltreffende recept waarmee Maarten van Roozendaal en Egon Kracht menige zaal plat krijgen. De rauwe chansonnier uit Heiloo zingt alsof zijn leven ervan af hangt. Contrabassist Egon Kracht houdt deze wildebras in bedwang met krachtig basspel.

Van Roozendaal en Kracht vertoonden deze zomer succesvol hun kunsten bij de opening van het culturele seizoen van de UT. Maandag 17 januari staan ze er weer, bij Broodje Cultuur, met een reprisevoorstelling. Ze spelen 'Kerstmis in april', het optreden waar Van Roozendaal in 1998 de Zilveren Harp voor kreeg en dat inmiddels ook op cd verschenen is. Het is een contrastrijk programma. Dat geldt niet alleen voor de inhoud van de teksten, ook voor de manier waarop Van Roozendaal zingt. Nergens deinst hij meer voor terug: van zeer teer, haast fluisterend vertellen tot keihard schreeuwen, op het blèrende af. Dit ondersteunt hij met een rauwe blues uit de piano. Een uitstekende bassist, Kracht geheten, zorgt voor de begeleiding. Een muzikale krachtpatser met een solide jazzy insteek. De ene keer zweept hij Van Roozendaal op met zijn swingende bas. Als de chansonnier in zijn enthousiasme echter uit de bocht dreigt te vliegen stuurt hij bij. In de rustiger nummers legt Kracht een gonzende laag weemoed onder het robuuste touché van Van Roozendaal. Maar als hij soleert, gaan alle remmen los en vraag je je af of je nog wel naar één contrabas luistert.

Van Roozendaal schreef zelf de teksten die alle van een meesterlijke eenvoud zijn. In het liedje 'Lol' beschrijft hij een vrijgezellenfeestje in een café op een manier die aan Carmiggelt doet denken. Zijn liedjes gaan verder over vriendschap, mislukte liefde, familiebijeenkomsten en kleinburgelijkheid: 'En ik heb een rondje met de hond. En ik heb de vuilnis netjes buiten. De deur tot tweemaal toe op slot, je weet maar nooit. Ik heb de vorken bij de vorken. En de lepels bij de lepels.' Het lied 'Alsof er niets is gebeurd' is van een zeldzame schoonheid. De tekst sec ontroert al door zijn soberheid, door de werelden die iedere zin oproept. En door het einde dat weer het begin is: 'De zee ligt braaf te wachten. De wind leest een krant. De zon speelt over de duinen. Met de rimpels in hetzand. Alsof er niets is gebeurd.' Het contrast tussen de sobere beschrijvingen en het raadselachtige 'alsof er niets is gebeurd' werkt fenomenaal. Als de tekst vervolgens gezongen wordt lopen de rillingen onherroepelijk over je rug. Dat komt door de nonchalance waarmee Van Roozendaal dit lied zingt, alsof er niets is gebeurd.

Maarten van Roozendaal en Egon Kracht spelen 'Kerstmis in april' op maandag 17 januari in Broodje Cultuur. Aanvang: 12.35u, Amphitheater (Vrijhof). Prijs: f5/f2 (UPK,CJP,E-pas).

Maarten van Roozendaal: ...van vertederend tot rauw....

(foto: Eric Steensma)

Stay tuned

Sign up for our weekly newsletter.