Na enig aarzelen stemt ze toe. Margie Rhemrev, secretaresse van EL-professor Nauta, poseert voor fotograaf Arjan Reef. 'Veel mensen zijn van nature fotogeniek, helaas ben ik dat niet.' 'U kijkt wel serieus hè', grapt de fotograaf, waarop Rhemrev in de lach schiet. 'Dat ben ik totaal niet. In mijn werk houd ik van een flinke dosis humor. Ik werk met veel verschillende mensen, met aio's, maar ook buitenlanders, dat kan soms heel komisch zijn.' De naam Rhemrev is niet Russisch en heeft een zeer bijzondere herkomst. De geschiedenis gaat terug tot een Pruisische familie - Vermehr geheten - die rond 1800 naar de Oost vertrok. 'Generaties terug heeft een van mijn voorvaders in Indonesië, op Java, een paar buitenechtelijke kinderen verwekt. Die kon hij natuurlijk niet zomaar Vermehr noemen, maar om toch aan te geven dat het zijn kinderen waren zette hij de letters achterstevoren: Rhemrev. Zo kom ik dus aan mijn naam. Mijn vader schaamde zich voor zijn afkomst en dorst het mij eigenlijk niet te vertellen, maar ik vind het een heel spannende geschiedenis.'
Boven haar deur prijkt een bordje, ook met een bijzondere naam, 'IC-O+HC'. 'Kijk, ik ben de secretaresse van de vakgroep IC-Ontwerpkunde, mijn collega Marie-Christine Prédéry ontfermt zich over de Halfgeleider Componenten. Samen delen we de kamer, die hebben we naar eigen smaak ingericht.' Naast Kandinsky hangt er een viertal ingelijste platen van een voormalige UT-kalender. En twee kindertekeningen. 'Van mijn zoon, hij is nu bijna zeventien en vindt het niet zo leuk dat ze er nog steeds hangen, maar ik vind ze mooi.' Op deze kamer rinkelen de telefoons geregeld in stereo, dat komt omdat ze allebei hetzelfde nummer hebben. Rhemrev stoort zich er niet aan en vertelt dat ze dit werk al bijna tien jaar doet. 'En ik vind het nog steeds erg leuk!'
