Ondernemende vis
En of! Waar wij als adolescent huis-aan-huiskrantjes bezorgden, bereidt deze puber de beursgang van zijn miljoenenonderneming voor. 'Heeft het succes je niet veranderd?', vroeg Paul Witteman geamuseerd. 'Nee hoor', antwoordde Willie Gaatjes zonder een spier te vertrekken. 'Ik ben dezelfde man als tien jaar geleden.'
Dezelfde kerel als tien jaar geleden. Briljant.
'Maar toen was je negen', merkte Witteman schaterend op. Nou én Paul? Hoe oud was Mozart toen-ie loskwam? Clarence Seedorf was twaalf toen hij zijn eerste Europacup won.
Kopen die scholier! Betaal een nette transfersom aan z'n middelbare school. Nodig het Twentse bedrijfsleven uit voor zijn oratie. Dit wordt de grote man van het Enschedese studentenactivisme! Studeren hoeft niet: uiteraard krijgt hij vrijstelling voor het gehele TBK-curriculum en laat die minor ondernemen ook maar zitten. Stop 'm in de Raad van Toezicht!
'Vroeger sliep ik maar twee uur per nacht', zei hij tegen Paul. 'Maar toen kreeg ik last van m'n rikketik.' Mmm, een zwak hart - oogje dichtknijpen tijdens de medische keuring. En vooral niet boos maken natuurlijk. Geen gedonder met afstudeersteun en - pas toch op - biedt die vent alsjeblieft niet per ongeluk een TOP-plaats aan! Een mens kan ook dood gaan van het lachen.
Teergevoelig.
De nieuwe reclame van Centraal Beheer al gezien? Een jongen van nog lang geen achttien stapt in de Saab cabriolet van zijn pa om een stukje te joyriden. Dat gaat een hele poos best goed. (De knaap woont in een dure villawijk met ruime wegen en nauwelijks verkeer.) Totdat hij - terwijl hij even aan de radio draait - zachtjes achter op een dure Jaguar botst.
De materiële schade valt mee: alleen in het nummerbord van de Saab zit een deukje. Maar wie stappen er uit de Jaguar? De ouwe en de jonge Moskowicz. Zoon Abraham grijpt met een van pijn verwrongen gezicht naar z'n nek. Suggestie: de roemruchte advocaat heeft een whiplash. De tekst die vervolgens in beeld verschijnt, laat zich raden: Even Apeldoorn bellen.
Een leuk grapje? NOT(!), vindt de Whiplash Stichting Nederland. En zij diende een officiële klacht in bij de reclamecodecommissie. De spot drijven met het leed van andere mensen, dat kan natuurlijk niet.
Wat nou, dat kan natuurlijk niet? Dat kan natuurlijk wel! Nog sterker zelfs: het is juist heel goed dat we niet over alle ernstige zaken altijd al te teergevoelig doen. De muisarm: gewoon minder hard werken. De natuurvernietiging op de campus omdat de Grontmij al het struikgewas rond de vijvers snoeit: opgeruimd staat netjes. De millenniumbug die nooit werd gevonden: goed voor de werkgelegenheid. Studenten die geen vrijwilligerswerk meer willen doen: met geld is alles te koop. Werkdruk: beter plannen. Stress: vaker sporten.
Laten we eerlijk wezen: het leven is zwaar, hard en onrechtvaardig. Als we daar al geen grappen meer over mogen maken? Oké, laten we nog eerlijkerwezen: een whiplash zit niet in je nek, een whiplash zit tussen je oren. Oké, oké, laat we het aller, allereerlijkst zijn: en dat van die oren, dat geldt niet alleen voor een whiplash.
