Super opa's op witte doek

| Redactie

Oude mannetjes in een krakkemikkig studiootje in Havana. Niet direct de ambiance voor een muzikaal hoogtepunt. Toch ligt daar voor meestergitarist Ry Cooder de climax van zijn carrière: The Buena Vista Social Club. De Duitse cineast Wim Wenders was erbij en maakte een gelijknamige documentaire. Vanaf vrijdag 28 januari te zien bij Concordia Cinema. The Rolling Stones, Captain Beefheart en John Lee

Oude mannetjes in een krakkemikkig studiootje in Havana. Niet direct de ambiance voor een muzikaal hoogtepunt. Toch ligt daar voor meestergitarist Ry Cooder de climax van zijn carrière: The Buena Vista Social Club. De Duitse cineast Wim Wenders was erbij en maakte een gelijknamige documentaire. Vanaf vrijdag 28 januari te zien bij Concordia Cinema.

The Rolling Stones, Captain Beefheart en John Lee Hooker. Meestergitarist Ry Cooder speelde met veel groten der aarde samen. Maar vormen deze optredens hét hoogtepunt uit zijn carrière? Nee, wat Cooder betreft niet. Het echte werk begon in 1996 in een studiootje in Havana, Cuba. Daar zat een obscuur groepje oude mannetjes - The Super Grandads - fanatiek te spelen. De negentigjarige gitarist en zanger Compay Segundo met zijn nog altijd vliegensvlugge loopjes. Pianist Rubén González (1919) met zijn volsterkt eigen geluid; volgens Cooder de grootste pianosolist ter wereld. En, bij gelegenheid, één vrouwtje: zangeres Omara Portuondo (1930), de Cubaanse Edith Piaf. Dit illustere gezelschap opereert onder de naam 'The Buena Vista Social Club'. Cooder heeft zijn leven op dit moment opgewacht. 'The best thing I was ever involved in, the greatest musical experience of my life!' Cooder houdt van deze muziek omdat zij niet kapot gemaakt is door commercie. Op Cuba is iedereen arm; geld kan een muzikant er nooit bederven omdat het er gewoon niet is. 'Cuba has escaped the clutches of Big Money Inc.', aldus Cooders verklaring voor de eerlijkheid van zijn 'Buena Vista'-muziek.

Terwijl Cooder op Cuba deze muziek opnam, werkte hij ook met cineast Wim Wenders aan de soundtrack voor de film The End of Violence (1997). Cooder en Wenders werkten al eerder samen en kregen in 1984 grote bekendheid met de film Paris, Texas, waarvoor Cooder ook de muziek verzorgde. Na dit enorme succes was het een tijd stil aan het Cooder/Wenders front. Wenders was bang dat een herhaling afbreuk zou doen aan Paris, Texas. Pas in 1997 kwam de samenwerking weer opgang met The End of Violence. Snel zou daar nog iets bij komen: een documentaire over The Buena Vista Social Club. Directe aanleiding voor Wenders om naar Cuba te gaan was een simpel cassettebandje. Daarop stond een snel in elkaar gemixte weergave van optredens van The Buena Vista Social Club. Wenders was op slag verkocht en draaide de muziek iedere dag, maandenlang.

Begin 1998 ging hij met zijn crew naar Cuba om een 'documentaire' over Cooders oude muziekvrienden te maken. Eigenlijk is het geen documentaire omdat muziek en beeld hier volkomen metelkaar verweven zijn. De film mist het objectieve karakter van een echte documentaire. Bij het maken ervan liet Wenders zich inspireren door Cooders uitspraak over muziek: 'Music is a treasure hunt. You dig and sometimes you find something. In Cuba the music flows like a river. It takes care of you and rebuilds you from the inside out.' Wenders documentaire is vanuit deze metafoor gedacht. 'I want to make a film that'll float on this river. Not interfering with it, just drifting along.'

The Buena Vista Social Club draait in Concordia Cinema van: 28 t/m 30 januari, 21.00 uur (zondag extra 14.45 uur) en van 4 t/m 6 februari, 21.00 uur (zondag extra om 14.45 uur). Prijs: f12,50/f10.

Stay tuned

Sign up for our weekly newsletter.