Een dergelijke overweging is namelijk al eind 1997, bij de invoering van de MUB, gemaakt. Unaniem is toen besloten buiten de formele medezeggenschap te blijven. Waarom dat dan? Het personeel doet het immers ook: de COR bestaat grotendeels uit personeelsvakbonden als de AbvaKabo. Het klinkt ook best aardig, mee te profiteren van de (gekortwiekte) bevoegdheden die de MUB een Centrale Studentenraad biedt. En ja, wij zouden ook best willen blijven zitten op het moment dat er weer eens een vertrouwelijk punt de orde passeert.
Het besluit was destijds snel genomen. Niet doen. Belangrijkste argument: als vakbond wil je ongecompromitteerd op ontwikkelingen kunnen reageren. Wanneer de SRD zich niet zou kunnen vinden in een besluit van de raad, waarin zij zelf zitting heeft, en zich vervolgens zwaar tegen een dergelijk besluit verzet dan zullen de verhoudingen binnen de raad behoorlijk verslechteren. Niet erg wenselijk als je studentenbelangen wilt behartigen, leek ons.
Een ander argument waren alle verplichtingen die een fatsoenlijk raadslidmaatschap met zich mee brengt: deelname in commissies, voorbereiden van vergaderingen, en natuurlijk over elk stuk wat de medezeggenschap-papierwinkel passeert een gedegen mening hebben. Je positie als 'frisse buitenstaander' wordt op deze manier behoorlijk uitgehold.
Meedoen in een Universiteitsraad 'nieuwe stijl' is voor ons helemaal uitgesloten. Immers, wij zijn een studentenvakbond, belangenbehartiger van de studenten. In de ongedeelde structuur is het de bedoeling dit belangendenken op zij te zetten, om samen met personeelsleden het 'algemeen UT-belang' te dienen. Dit vertrouwen we graag aan anderen toe.
Ik wens Dick e.a. succes met het vullen van de kiesplaatsen. Een zware dobber, dat geloof ik best.
vice-voorzitter Studentenvakbond SRD
