En daarom hebben we in 1954 de Staatsbürgerliche Vereinigung opgericht. Aanvankelijk, op het hoogtepunt van de Koude Oorlog, zetten we onze fondsen voornamelijk in om de (verkiezings-)kassen te spekken van partijen die de ideeën van de vrije markteconomie een warm hart toedroegen. In Duitsland betekende dat ondersteuning van de CDU en van de FDP. Maar in Frankrijk, waar de gematigde socialisten een prima tegenwicht boden tegen de communisten en waar rechtsere partijen sterk nationalistische trekken vertoonden, steunden wij juist Mitterrand.
Maar onze aanpak beperkte zich niet tot donaties. Ook infiltratie diende het beoogde doel. Zo hadden we in Nederland een meester-intrigant op de loonlijst staan, wiens houding garant stond voor versnippering van extreem rechts en wiens uitspraken zoveel negatieve publiciteit opleverden dat de betreffende partijen volledig werden weggevaagd.
De kas van de Staatsbürgerliche Vereinigung werd gevuld door onze leden, grote bedrijven als staalproducent Flick en het Franse Elf Aquitaine, voor wie het veel waard was zich te beschermen tegen een economisch vijandige politiek. Onze politieke begunstigden zorgden ervoor dat deze bijdragen als 'donaties in het algemeen belang' konden worden afgetrokken van de belasting. Deze in mijn ogen nog steeds alleszins redelijke regeling is ons uiteindelijk noodlottig geworden. Toen links-extremistische krachten er lucht van kregen, bliezen zij het op tot een schandaal. Ze schreven dat de Vereinigung een grote witwascentrale was en beschuldigden de aangesloten bedrijven van omkoping van politici. Maar wees nou eerlijk, als dit omkoping was, dan maakt iedere belastingbetaler en elk partijlid zich schuldig aan omkoping.
De herrieschoppers hebben hun zin gekregen. De Vereinigung is ontbonden. Onze leden vrezen strafrechtelijke vervolging. En wat is het resultaat? In Oostenrijk hebben we de verkiezingskassen van de SPÖ en de ÖVP niet langer kunnen spekken. En nu daar een regering met Haiders FPÖ beëdigd is, vragen dezelfde linkse krachten zich af hoe dit nou weer heeft kunnen gebeuren.
