Over en sluiten, column

| Redactie

'Hoeveel? Hoeveel heb jij gekregen?' Triomfantelijk zwaaiend met een stuk of vijf voornamelijk rood en roze gekleurde kaartjes komt je mooie blonde huisgenote de keuken binnenlopen. Somber sla je je handen voor je gezicht. Tranen branden achter je ogen. 'Hoeveel? Dat weet ik niet precies hoor. Ik hou dat niet zo bij.'

Huisgenoot

'Kom op man! Be happy!' Twee handen op je schouders schudden je door elkaar. 'Zes valentijnkaartjes is voor mij ook wel veel hoor. Alleen toen ik nog op het vwo zat kreeg ik er wel eens meer.' Licht en gelukkig dartelt je huisgenote richting aanrecht. 'Joh, help anders even met koken.' Ondanks de nog niet gechekte email, de ongelezen krant, de wiskundeopgaven die nog lang niet af zijn en je moeder die je nog terug moet bellen, sta je langzaam op. 'Maar euh, heb je enig idee van wie, van wie die kaartjes zijn, dan?'

'Hmmm, ik denk dat ik er vijf kan traceren. Alleen die ene, ik heb geen idee waar die vandaan komt.' Je voelt dat je langzaam rood kleurt. Snel duik je in de koelkast, op zoek naar de uien. 'En weet je wat er op dat ene kaartje staat?', gaat ze verder.

'Nou', vraag je quasi nonchalant.

'Dat hij vanavond langs komt om een roos te brengen. Spannend hè?'

'Ja, goh, wat leuk voor je', antwoord je onzeker. 'En die andere vijf kaartjes dan? Van wie komen die?'

'Van één en dezelfde persoon, denk ik. Iemand die ik heel goed ken en heel vaak zie.' De glimlach om haar lippen is flauw.

Later, tijdens de afwas, gaat de bel. 'Dat zal 'm zijn', roept je huisgenote blij terwijl ze naar de deur spurt. Even later komt ze met een smal, langwerpig pakje in haar hand terug. Ze kijkt teleurgesteld. 'Het was de postbode maar. Zouden álle kaartje dan toch van dezelfde jongen zijn?' Schuldbewust buig je je hoofd.

Allemaal beestjes

Hypochonder zijn we allemaal - zo goed als we allemaal een beetje bi zijn, nietwaar? Maar de één natuurlijk meer dan de ander.

Geneeskundestudenten lopen nog wel eens de kandidaatsziekte op. Alles wat ze tijdens hun propedeuse hebben geleerd, dragen ze een jaar later zelf onder de leden. Denken ze.

'Kan ik een kamer in de cleanroom boeken?' De echte hypochonder neemt z'n maatregelen: er is legionella geconstateerd in de douches van het campusbad. Duikbril en zwembroek verbranden. Mond, slokdarm en longen spoelen met kokend water. Stond op internet, zuster. (Brandwondencentrum Beverwijk)

'Hoe herken je de veteranenziekte?' Trillend glijdt des hypochonders vinger langs de lijst met symptomen. En prompt komen ze opzetten ook: de hoofdpijn, de spierpijn, het misselijke gevoel, de droge hoest. 'Heb ik nog gedoucht de afgelopen maanden?' Van de koorts kan hij het zich niet meer herinneren. Het is ook echt iets voor hem: mijd je een jaar lang alle bloemenflora's ter wereld, krijg je de vliegende vinkentering onder de douche van het Sportcentrum.

Legionella onder de douche - natuurlijk is het even schrikken. Hadden we nou toch maar badslippers gekocht. Gelukkig bestaan er mensen die meer verstand van ziektes hebben. 'Legionella zit overal', stelt de specialist gerust, 'zelfs in kraanwater'. 'Dus ook in kraanwater', concludeert de hypochonder, en sterft van de dorst.

Laatste legionellanieuws: Fokke en Sukke hebben opa en oma een zwemkaart cadeau gedaan. 'Komen die oudjes ook eens buiten de deur.'

Stay tuned

Sign up for our weekly newsletter.