De emoties liepen tijdens de wedstrijd van zondag zo hoog op, dat beide teams met elkaar op de vuist gingen. In de eerste periode namen de Studs nog een 4-0 voorsprong, maar in de tweede helft trok Utrecht de zaak weer in evenwicht. Het tumult ontstond in de derde periode, toen de spanning niet meer te houden was en er een handgemeen volgde.
Tot ongenoegen van Pouteray, die laat weten weinig op te hebben met dergelijke opstootjes. 'Na afloop hebben de teams samen een pilsje gedronken en was alles weer vergeten. Dat is het mooie van deze sport alhoewel ik vind dat iedereen zijn handen thuis moet houden. Ik ben het dan ook niet eens met spelers die van mening zijn dat een knokpartij deel uitmaakt van de sport. Onzin. Het mag er van mij best lekker hard aan toegaan, maar schoppen en slaan is niet toegestaan. Die regels zijn er natuurlijk niet voor niets.'
The Slapping Studs lijkt deze competitie genoegen te moeten nemen met een derde plaats. Er zijn weliswaar nog twee wedstrijden te gaan, maar de titel is niet meer binnen handbereik.
Een paar klasbakken in de ploeg bleken achteraf niet afdoende de concurrentie het nakijken te geven. Dat weet ook de HTS-student Pouteray. 'Het is jammer. Deze derde plaats wordt binnen het team dan ook als teleurstellend ervaren. Niettemin denk ik dat we kunnen terugkijken op een geslaagde competitie.'
De oorzaak van het 'falen' met de finish in zicht, is volgens de verdediger van het UT-team te wijten aan de gebrekkige arbitrage in de studentencompetitie. 'Zonder een zondebok te zoeken hebben we het wat scheidsrechters betreft niet getroffen. Er zaten wedstrijden tussen, waarbij er maar een man floot. Dat is te weinig. Het spelletje gaat zo snel dat er met drie arbiters gewerkt moet worden. Veel beslissingen hebben ons afgelopen jaar de das om gedaan. Daar ben ik van overtuigd.'
Pouteray kan het weten. Vanaf zijn zesde levensjaar speelde hij in Assen en lange tijd is hij de Drentse hoofdstad en de sport trouw gebleven. Niettemin ging de ijsbaan in Assen op een gegeven moment dicht en restte Pouteray niets anders zijn heil elders te zoeken. The Slapping Studs lag daarmee het meest voor de hand. Ook al omdat hij in Enschede studeerde. Toch is het lang niet zeker dat de verdediger ook volgend jaar nog voor de UT-formatie uitkomt. Volgens zijn zeggen zijn er in Assen plannen een nieuwe ijsbaan te bouwen. Bovendien heeft hij in Drente nog steeds goede connecties, waaronder zijnjeugdtrainer waar hij een aantal jaren mee samenwerkte. 'Ik moet wel heel sterk in mijn schoenen staan nee te zeggen als hij me terugvraagt. Ik kom uit Assen en heb het daar altijd goed naar mijn zin gehad.' Naar zijn zin heeft hij het ook bij The Slapping Studs ofschoon het niveau in de studentencompetitie achter blijft bij dat van de bondscompetitie. 'Bij de Studs spelen we met spelers die pas vanaf hun achttiende op de ijzers staan. Dat heeft dus niets met ervaring te maken. Een aantal spelers gaat soms de wedstrijd in met de instelling niet gebleseerd te raken. Maar angst is een slechte raadgever bij ijshockey. In een wedstrijd moet je je voor de volle honderd procent geven. Dat maakt het spelletje voor mij ook zo aantrekkelijk.'
Bij zijn teamgenoten staat Pouteray te boek als een baken van rust in de verdediging. Hij zet de lijnen uit en laat andere spelers meeprofiteren van zijn inzicht. Tegen de Buccanneers in Utrecht scoorde hij twee keer, maar was daarmee niet in staat het tij ten gunste van de Studs te keren. 'Het scoren is ook niet mijn sterkste punt. Ik moet het van mijn overzicht hebben en van mijn passing', aldus Pouteray. The Slapping spelen nog twee wedstrijden voor de competitie. Komend weekend is de formatie actief op de ijsbaan in Enschede tegen koploper Amsterdam. Het is een wedstrijd om de Keizers Baard, waardoor ook veel nieuwelingen zullen worden ingezet om een aan het 'echte werk' te ruiken. De laatste competitiewedstrijd is tegen een team dat bestaat uit oud-studenten.
DE ORGANISATOR VAN DE WEEK
Zelf zegt hij niet zo nodig in de schijnwerpers te willen staan, maar als het om de UT-frisbeevereniging de Disc Devils gaat, zet hij met liefde zijn principes opzij. Wim Boeken geldt als boegbeeld van de club. Want ofschoon hij al weer een tijdje student af is en nu in Enschede werkt, is hij nog steeds verbonden aan de frisbeeclub op de UT. De 31-jarige Boeken heeft samen met drie andere collega's plaats genomen in de commissie die zich bezig houdt met de organisatie van het internationale Disc Heaven toernooi van komend weekend. Al weer voor de vierde keer fungeert de vereniging als gastheer van dit toernooi - finale komende zondag om 16.00 uur, red. - waar zestien teams aan deel nemen. Veel ploegen komen uit het buitenland, waaronder Denemarken, Italië en Zwitserland. Er zijn zestien teams uitgenodigd maar dat hadden er volgens Boeken ook fors meer kunnen zijn.
Boeken: 'Dit toernooi draagt bij aan een positief imago van de sport. Nuchter bekeken is de frisbee-sport marginaal in Nederland. Misschien dat ons land een klein zeshonderd frisbeeërs telt, maar dan heb je het ook wel gehad. Niettemin bewijst dit toernooi dat er wel degelijk een draagvlak voor is. We zouden meer teams kunnen uitnodigen, maar dat zou dan ten koste zijn gegaan van de wedstrijden. Nu speelt elke team zo'n zeven of acht duels van twintig minuten. Dat vinden wij een mooi aantal. Vanaf oktober zijn we als organisatie bijeen gekomen. Wekelijks besteden we nu zo'n drie uur aan de voorbereidingen. Meer is ook niet nodig, want aan het draaiboek van vorig jaar mankeert bar weining. Bovendien is de sfeer op het Disc Heaven toernooi altijd goed. Dat geeft ons als organisatie ook voldoende vertrouwen om komend weekend goed voor de dag te komen.'
Disc Devils vierde
De frisbeeploeg van de Disc Devils heeft dit weekend zijn vierde plaats in de competitie behouden. De Devils deden dit door een keer te winnen, een keer gelijk te spelen en een keer te verliezen. Tegen UFO uit Utrechj werd verloren, Ipipourax werd daarentegen vrij eenvoudig opzij geschoven. De competitie werd vervolgens op een waardige manier afgesloten door met 10-10 gelijk te spelen tegen de Amsterdamse formatie Red Lights.
Zege voleybalheren
De heren van Harambee hebben hun competitiewedstrijd tegen Livoc met 3-2 gewonnen. De setstanden waren 15-11, 16-14, 3-15, 9-15 en 15-11. De heren begonnen sterk aan de wedstrijd maar lieten het daarna afweten. In de vijfde set werd echter alsnog orde op zaken gesteld en boekte Harambee een verdiende overwinning.
