Douchen!
We kennen iemand die zo lang doucht dat het waterleidingbedrijf geregeld een mannetje stuurt om poolshoogte te komen nemen. 'Karelse, er zit daar ergens een lek.' Oranje bouwkeet in je achtertuin.
De douche.
Na het bamipakket is de verwarmde straal onze grootste verworvenheid. Het bad was een hype, de douche die blijft.
We kennen een gezin van zelfkwellers dat al jaren lang elke dag onder een topzware spaarkop gaat staan. Macrobiotisch piesstraaltje, zakkend kopje, ontwricht scharnierpunt. Om de haverklap het complete spaarpakket in wankel evenwicht hermonteren. Snel inzepen met het risico op een schedelbasisfractuur. Badkuip met afhangend douchgordijn.
Help deze mensen! Er zijn kinderen in het spel.
Vroeger had je moeders met koekjes en thee. Er bestaan lieden die na een lange dag zweren bij een kwispelende viervoeter. Wij worden liever begroet door een pront douchekopje dat zich vief opricht als de kranen losgaan. Harde straal, wolkende stoom, schuimende spons.
Gelukkig staan we niet alleen. De UT werd vorige week dinsdag getroffen door de constatering van Legionella in de douches van Sportcentrum. Voor minnaars van de hete straal was dat geen opsteker.
Maar godzijdank deed de ondernemende universiteit haar epitheton eer aan: twee dagen later stonden er veertien nette nooddouches op trippelafstand van het zwembad. Dat is nog eens speerpuntbeleid. Er wordt weer gezongen in het Sportcentrum! Lang leve het vastgoedplan.
(Het is maar goed dat de medezeggenschap hier niets van afweet. Mei 2001, tweede inspraakronde conceptnota nooddouches, geachte voorzitter...)
Hartstikke tof
Het college van bestuur in besloten vergadering bijeen. Arie van der Hek tegen de rest: 'Tjongejonge.'
Frans van Vught terwijl hij leeg voor zich uit staart: 'Tjongejongejonge, manne, echt lekker loopt het hier niet.'
'Nee', zucht Frits Schutte, 'Met dat vastgoedplan van mij komt het vast nooit meer goed.'
'Om over de studenteninstroom maar te zwijgen,' voegt Van Vught daar depressief aan toe.
'En goeie wetenschappers kunnen we ook al niet krijgen', doet Van de Hek er nog een schepje bovenop. 'Het wordt tijd voor wat vrolijkheid. Laten we iets leuks doen. Laten we een koele actie bedenken.'
'Een koele actie? Hmmm...', peinst Van Vught. 'Ik heb wel een ideetje.
'Heb je hem weer met zijn ideetjes', bitst Schutte.
'Nee Frits', reageert Van Vught, 'Dit plannetje is wél realistisch. Kijk, na de gewone, de bijzondere en de deeltijdprofessor hebben we inmiddels de hoogleraar Opleidingsdirecteur uitgevonden. Die leerstoelen gaan niet echt ergens over. Waarom breiden we het aantal proffen niet een beetje uit. Dat geeft een geheel nieuwe dynamiek aan onze organisatie.'
'Jaaa, dat gaan we doen', reageert Schutte ernstig, 'Maken we Freek Lassche hoogleraar Gebouwenbeheer.'
'En Tonny Buitink professor Evenementenmanagement', zegt Van Vught enthousiast. 'Lex Hoekstra hoogleraar Student Union. Hans Schuppers gaat de leerstoel Lopend Buffet bekleden. Dick Meijer die voor Stelselkeuzes en Kalle Oranen wordt deeltijdhoogleraar Warming-up.'
'Frans, jongen wat een heerlijk idee', roept Van der Hek blij. 'Kom jongens laten we posters gaan plakken. Ter introductie van ons moderne personeelsbeleid. Ik weet nog een goeie slogan: HARTSTIKKE TOF! IEDEREEN PROF!'
