Over en Sluiten

| Redactie

Natuurlijk moet je praten. Tot je een ons weegt desnoods. Maar niet langer. Zodra de praatjesmaker-weegmachine de ondergrens van honderd gram nadert, is het verstandig keuzes te maken. Óf de bedachte plannen met het nodige aan bestuurlijk geweld doordrammen - en dus niet meer overleggen maar besluiten. Óf het hele rapport - inclusief vernieuwende ideeën - zorgvuldig door de papiervernietiger in reepjes laten snijden - maar dan ook niet meer zeuren dat veranderingen zo moeizaam verlopen.

Conservatief

De doordramvariant heeft iets gevaarlijks. Voordat je het weet dringen een stuk of wat machtsmannetjes hun exclusieve ideeën aan de hele wereld op. In dergelijke gevallen heiligt het doel maar al te gauw de middelen. Voorzover die mannetjes het doel niet gewoon uit het oog verliezen. Dan bombardeer ze bijvoorbeeld wekenlang Servië zonder zich af te vragen of hun plannen überhaupt realiseerbaar zijn. Immers: Milosovic is nog steeds aan de macht en Kosovo is alles behalve een veilige multi-etnische enclave.

Maar ook de 'dan gooien we de plannen maar in de versnipperaar' versie is niet helemaal onproblematisch. Oké, we leven in een democratie! Dus als je geen meerderheid van stemmen weet te halen zijn je plannen gewoon niet goed genoeg. Maar dat is wat anders dan wanneer goeie verfrissende ideeën sneuvelen omdat een behoudzieke minderheid ze frustreert.

Misschien werd Major-minor een beetje op de doordrammanier ingevoerd. Maar uiteindelijk stemden wel alle medezeggenschapsorganen in. Daarom behoren docenten en professoren die blijven klagen en zeuren over de onderwijsvernieuwing die de UT wil doorvoeren onherroepelijk tot de behoudzieke minderheid. Want conservatisme verpakt in termen van verlies aan wetenschappelijke kwaliteit en voorzien van een intellectueel sausje blijft gewoon conservatisme. Daar kan geen college van bestuur, decaan of onderwijsdirecteur - hoe dimplomatiek ook - tegenop praten.

Architectentaaltje

Hier spreekt uw tolk. Toont uw begrip voor de schrijvende architect. Is hij niet even beklagenswaardig als de journalist die een huis moet bouwen?

We citeren uit de tekst die bouwer Jan Hoogstad bij zijn Masterplan voor de campus schreef. De Nederlandse vertaling volgt steeds tussen teksthaken.

Over parkeren op de campus: 'Bij het entreegebied van de universiteit wordt een nieuwe parkeervoorziening gesitueerd. Vanaf deze centrale parkeergelegenheid wordt via de langzaam verkeerroutes de bestemming bereikt.'

('Bij de ingang van de campus komt een grote parkeerplaats. Van daar af kunt u te voet naar uw werk.')

Over de bebouwing in de Landgoedzone: 'Waterlopen vormen het samenhangend thema, maar de vormgeving varieert: aan de noord- en oostzijde van het gebied zijn de waterlopen duidelijk oost-west georiënteerd, terwijl aan de westzijde een meer gevarieerd verloop is.'

('Kanaaltjes en beekjes zorgen voor samenhang, maar ze stromen steeds weer een andere richting. In het noorden en oosten lopen ze horizontaal, in het westen ook naar beneden.')

Over de hoofdindeling van kerncampus: 'Ten opzichte van het gebied waarbinnen bebouwing geconcentreerd wordt is een aantal duurzame landschapselementen gedacht: het landschapspark bij het BB-gebouw, de atletiekbaanmet bosrijke omgeving en een waterpartij met groenstructuur aan de Hengelosestraat.'

('Rond de bebouwde kom komt natuur. Een park bij het BB-gebouw, de atletiekbaan in het bos, en langs de Hengelosestraat een kanaal met boompjes en struiken.')

'De waterlopen worden veelal begeleid door oudere groenstroken of monumentale bomenrijen. Deze moeten behouden worden omdat ze de bebouwing waardevol laten inpassen in de omgeving.'

('Langs de stroompjes groeien meestal bosjes of mooie oude bomen. Die laten we lekker staan omdat de gebouwen er zo mooi bij afsteken.')

'Mooi zo.'

('Mooi zo.')

Stay tuned

Sign up for our weekly newsletter.