Het kan verkeren. Nog maar een jaar geleden richtten studenten een 'fanclub' op voor Hermans, vanwege zijn studiefinancieringsplannen. Maar die goodwill is de minister kwijt, althans bij Fransien van ter Beek van studentenbond LSVb.
'Wat de minister zegt, klinkt altijd heel mooi. Wij hebben zelf ook lang gedacht dat we er met hem wel uit zouden komen. Maar het besef groeit dat dat niet zo is. Deze minister neemt studenten de instrumenten af waarmee ze sterk zouden kunnen staan tegenover universiteiten en hogescholen.'
Fransien van ter Beek, voorzitter van de LSVb, is teleurgesteld in Hermans. Zeker, zijn studiefinancieringsplannen die volgende week in de Tweede Kamer besproken worden, zijn niet slecht - hoewel de LSVb nog een flinke lijst wensen heeft. Maar Hermans' gepoch erover begint zo langzamerhand ergernis op te roepen.
'De minister klopt zich steeds op de borst dat hij het zo goed met studenten voor heeft. Steeds maar weer heeft hij het dan over de 'tienjarige studiefinanciering' die hij gaat invoeren. Nou, dat klopt al niet. Studenten krijgen geen tien, maar vier jaar beurs, net als nu. Alleen mogen ze dat straks over tien jaar uitsmeren.'
De borstklopperij van de minister zou niet zo'n ergernis oproepen als dat het enige was. Maar dat is het niet. 'Hij zegt steeds dat hij de positie van de student wil versterken. Maar intussen doet hij het tegendeel', zegt Van ter Beek.
'Het duidelijkste voorbeeld is dat hij slechte studeerbaarheid uit de studiefinancieringswet heeft geschrapt als grond voor studenten om afstudeersteun te krijgen. Studenten die door slecht onderwijs vertraging oplopen, moeten daardoor zelf voor de financiële schade opdraaien. Terwijl het bijvoorbeeld nog steeds voorkomt dat studenten te horen krijgen dat ze maar een half jaartje moeten wachten als er een werkgroep vol zit.'
'Dat is maar een voorbeeld. Deregulering is echt een dogma voor deze minister. Hij wil niets zelf regelen en veel aan de universiteiten en hogescholen overlaten. Geen wonder dat collegevoorzitters met juichende verhalen in de kranten staan, want hun positie wordt veel sterker. Mij geeft dat een akelig gevoel. Want intussen wordt de rechtspositie van studenten zwakker.'
'Wij willen dat de minister een aantal zaken collectief, op landelijk niveau regelt. Daar is reden genoeg voor. Nog steeds vragen sommige opleidingen bijvoorbeeld verplichte financiële bijdragen van studenten, hoewel dat niet mag. Nog steeds werken veel opleidingscommissies niet. Maar als je de minister vraagt wat hij daaraan doet, zegt hij steeds: dat is de verantwoordelijkheid van universiteiten en hogescholen. Hij luistert totaal niet naar ons.'
'Wij moeten er maar op vertrouwen dat opleidingen het beste met studenten voor hebben, zegt de minister. Maar wij krijgen keer op keer telefoontjes van studenten waaruit blijkt dat dat niet zo is. Denk aan communicatiewetenschappen aan de Universiteit van Amsterdam, denk aan de Hogeschool Windesheim die geld vraagt voor stages van haar studenten.'
'Studenten kunnen stemmen met de voeten, zegt de minister dan; ze kunnen een andere universiteit of hogeschool kiezen als het ze niet bevalt. Maar dat is klinkklare onzin. De drempel voor een student om te verhuizen is natuurlijk heel hoog. En belangrijker is: als een student een andere opleiding kiest, kost dat veel tijd. En hij heeft maar vier jaar beurs. De student is altijd de dupe.'
De LSVB vindt dat het bewind van minister Hermans (midden) leidt tot een onevenredige versterking van de positie van de universitaire bestuurders.
