Tuurlijk
Wie van zijn opa moet horen dat het lente is, werkt te hard. De kracht der natie komt niet meer buiten, en internet bloesemt nou eenmaal niet. 'Het is lente', zei hij door de telefoon, en wij dachten aan een 1-aprilgrap.
Zoals we nu wéér aan een 1-aprilgrap denken: 'Doe Maar komt naar de campus.' Tuurlijk, vandaag nog. En Elvis zat gisteren bij Hap aan de Tap.
Het spijt ons, maar we zijn vaker in het ootje genomen. Van Basten zou meegaan naar de WK-voetbal in Amerika. 'Als pinchhitter', preciseerde Mart, en dus schoten ons de tranen in de ogen. 'Dat verzin je er namelijk niet bij, dat pinchhitter', maakten we elkaar wijs. 'Dan moet het wel waar zijn.' Slot van het liedje was dat niet alleen Van Basten thuisbleef, maar ook Gullit niet meeging.
Maar toegegeven: hij is aardig bedacht. Evenementenkoning Tonnie Buitink heeft de campus tuk. Doe Maar in de Vrijhof.
Een goeie 1-aprilgrap moet namelijk balanceren op het randje van geloofwaardigheid. Maak uw grap absurd en opwindend! Pas dan zullen de mensen u geloven. Koot en Bie hebben in een uitzending eens een briefje van duizend begraven op een herkenbare plek in het bos. De volgende ochtend stonden er hele volkstammen te spitten dat het een aard had.
Absurd en opwindend is ze, de gedachte dat de Nederlandse Beatles een reünie komen beleggen op onze campus.
Huilende fan: 'Zeg, dit is toch de Vrijhof?'
Portier: 'U komt voor Broodje Cultuur?'
Samen, samen, samen...
De hogeschool en de universiteit, de stad en de campus, de reus en de dwerg, ze slaan hun handen ineen, ze bundelen hun krachten. Of beter: de bestuurders hebben een intentieverklaring over samenwerking getekend. De opleidingsdirecteuren, docenten en studiecoördinatoren, die werkten - zoals zo vaak - al veel en veel langer samen.
Wat in de praktijk al een hele poos bestaat, kreeg afgelopen dinsdag tijdens de plechtige ondertekening van de communiqué ook 'bestuurlijk handen en voeten'. Gek genoeg keek Albertjan Peters, collegevoorzitter van de Hogeschool Oost-Nederland (16.000 studenten met vestigingen in de centra van Enschede en Deventer), deze keer wat vrolijker dan Frans van Vught, rector van de Universiteit Twente (6000 studenten op een in de Twentse natuur verscholen campus).
Hoewel, de flamboyante Peters heeft misschien ook wel wat meer redenen om blij te zijn. Hij is namelijk aan zet. Vooral als het om bachelors en masters gaat - de ingrijpende onderwijsvernieuwing die studerend Nederland de komende jaren te wachten staat. De hogeschool wil maar al te graag zelf masters aanbieden. Dat kan natuurlijk heel mooi in samenwerking met de UT. Maar dat redt Peters ook makkelijk zonder de academici van de campus. Buitenlandse universiteiten verkopen hun masterstitel met plezier aan Nederlandse hogescholen.
Elke hogeschool-master betekent meer concurrentie voor de UT. Logisch dat Van Vught tijdens de plechtigheid een beetje mismoedig voor zich uit staarde. Hij kan alleen maar hopen dat Peters ook eens aan hem denkt als de hogeschool nieuwe masters gaat opzetten. De hogeschoolbaas zal dat in een aantal gevallen vast wel doen. Mits hij er genoeg geld voor terugkrijgt natuurlijk. Want zo werkt dat tegenwoordig tussen ondernemende onderwijsinstellingen.
