Wederom is het de Student Union gelukt om negatief in het nieuws te verschijnen. Sinds de oprichting herhaalt zich een zekere procedure: Union voert iets door, geen hond die snapt waarom en de Union gaat (als een gebeten hond) zwaar in de verdediging. De campus raakt inmiddels steeds meer verdeeld door en bedolven onder de procedures en de regeltjes.
Het allereerste studentenzelfbestuur van Nederland moest geweldig worden: een flinke portie uitstraling voor de Universiteit en bovendien zouden de verenigingen en de studenten grote voordelen ervaren. Nog steeds is het echter onduidelijk wat die voordelen dan wel zijn? Toen we deze vraag tijdens een OS-vergadering (overleg studieverenigingen) aan toenmalig Unionvoorzitter Imre ten Pas stelden, trok deze een heel vies gezicht.
Blijkbaar was hij de vraag een beetje zat geworden. Begrijpelijk, maar als het antwoord uitblijft kun je hem blijven verwachten. De
cultuurverenigingen hebben tot nu toe louter nadelen ondervonden van de acties van de Union en ook de sportverenigingen zullen zich achter de oren krabben en zich afvragen wat er nu zo verkeerd was aan de bestaande situatie.
Intussen begon de Union aan haar eerste grote taak: het formaliseren van werkelijk alles wat maar te bedenken valt. Alles, echt alles wordt op papier gezet en getoetst aan de norm van de Union. Die nogal scheef ligt, want ondanks protesten verandert ze allerlei zaken op het gebied van subsidie, verantwoordelijkheden en reglementen, die in principe alle prima in elkaar zaten. En wat heeft het ons opgeleverd? Een fors bedrag ter bevordering van het studentenactivisme (eerste reactie Union: 'Wow, veel geld! Kun je aardig wat Unionfeesten van bouwen!'), een Unionkaart (die iedereen krijgt) waar alleen maar gegevens op zijn gedrukt die ook al op de collegekaart (die iedereen krijgt) staan (en korting kregen we al met
de campuskaart), maar vooral een hoop ergernissen. Het schijnt zelfs zo te zijn dat de Student Union de aloude en vertrouwde campusgids wil vervangen door een 'Uniongids' en dan niet één, maar twee: een met de verenigingen aangesloten bij de Union, en eentje met de overige verenigingen. Wat is het nut? En vooral: waarom doet niemand hier wat aan?
Het bestuur van de Union mist bezieling, hartstocht, maar vooral
idealisme: de bestuursleden zijn stuk voor stuk personen die het bestuur in zijn gegaan puur om bestuurservaring op te doen of om het studentenleven 'met nog een jaartje te verlengen'. Net als zoveel andere 'bestuurders'. Een rechtstreekse blamage voor het verenigingsleven zijn deze mensen.
Het meest frustrerende is dat de halve campus denkt dat er niets aan te doen is. De Union is het 'stokpaardje' van Van Vught, wordt beschermd door het CvB en heeft te veel macht. Onzin! De Union is er voor de student (toch?) en als de student massaal in opstand komt is ook de Union nergens meer.
Vergeleken met de oude situatie zijn we er een stuk op achteruitgegaan. Tip aan het Unionbestuur: doek de zaak op, herstel alles in ere en ga studeren!
