Vast
Wat wel een probleem is in de nieuwe economie is gekwalificeerd personeel. Waar vind je goede mensen? En als je ze hebt, hoe zorg je dat ze blijven? Over de digitale snelweg komen geen busladingen vol it-ers binnengereden. De werkgever die niet schermt met blinkende arbeidsvoorwaarden ziet zijn muizen handloos worden. En bij die noodzakelijke arbeidsvoorwaarden horen, zo is onze ervaring, opties of liever nog aandelen. De hedendaagse werknemer wil meegroeien met de beurswaarde van zijn onderneming.
En daarom zijn wij naar de beurs gegaan. Een emissie. Niet vanwege het geld - we maken zelf nog voldoende verlies om te kunnen blijven investeren - maar we zochten een markt voor de secondaire arbeidsvoorwaarden van ons personeel. De waarde van hun arbeidscontract moet dagelijks op de beurspagina's te vinden zijn.
Een succesvolle emissie vereist een hoge beurswaarde. Want beleggers raken pas geïnteresseerd wanneer ze exorbitant veel moeten betalen. En om een hoge beurswaardering te krijgen hadden we abonnees nodig. Zo is dat in de nieuwe economie nu eenmaal afgesproken: de waarde van internetproviders wordt bepaald door het aantal abonnees. (Een betere maat zou volgens mij de grootte van het verlies, sorry, de omvang van de investeringen zijn.) Inspelend op deze wetten kondigden we aan dat abonnees voorrang zouden krijgen bij de emissie. Dat leverde ons vele nieuwe abonnees op, en bijgevolg een hoge koers.
Eveneens koersopdrijvend waren de aankopen van hen om wie het ons allemaal te doen was. Onze werknemers. Om de emissie toch vooral niet aan hun neus voorbij te laten gaan, konden ze van ons renteloos geldbedragen lenen tot driemaal hun jaarsalaris. Ze hebben daar gretig gebruik van gemaakt.
Alles is gegaan als gepland. Binnen een week na de emissie is de koers van ons aandeel gehalveerd. Ons doel is daarmee bereikt. Mocht een werknemer ons nu willen verlaten dan ziet hij zich geconfronteerd met een schuld die hij onmogelijk kan aflossen. Er rest hem niets dan te blijven. Zo hebben we hem precies waar we hem hebben willen. Vast.
Gisteren uitte een van mijn medewerkers voorzichtig zijn bezorgdheid over het verlies op zijn aandelenpakket. Ik heb hem een hart onder de riem gestoken; hem uitgelegd dat hij dat verlies moest zien als een investering. Een investering in onze gezamenlijketoekomst.
