Ze beweren niet zomaar wat, die 50 professoren. Ze hebben het onderzocht. Of beter, dat heb ik voor ze gedaan. Zelf hebben hoogleraren daar geen tijd meer voor.
Ruim 2000 studenten heb ik geënquêteerd. Van verschillende universiteiten. Mannen en vrouwen. Eerstejaars en ouderejaars. Als eerste vroeg ik ze hoe ze de onderwijsgevende doorgaans aanspreken. Slechts 10 procent zegt nog professor. 32 procent zegt Robert, Edith, etcetera. 23 procent zegt meneer/mevrouw. 6 procent zegt meester/juffrouw. En de overige 29 procent antwoordde: welke onderwijsgevende?
Vervolgens vroeg ik de studenten wat ze door colleges te lopen uiteindelijk hopen te bereiken. 4 procent zoekt persoonlijke interessebevrediging. 2 procent wil de wetenschap een stap vooruit helpen. 32 procent wil een papiertje. 51 procent wil studiepunten halen. 5 procent wil slagen. En 6 procent wil aan het einde van het schooljaar overgaan.
De derde vraag ging in op redenen om een college niet bij te wonen. Ik vroeg de studenten wat ze dan wel doen als ze een college laten schieten. 28 procent zegt zelfstandig te studeren, doorgaans in de bieb. 3 procent verricht nevenactiviteiten die vallen onder de noemer studentenactivisme. 48 procent is aan het werk (de bijbaan). 16 procent verslaapt zich. 2 procent spijbelt. En 3 procent is schoolziek.
De laatste vraag ging over de tentaminering. Maar liefst 63 procent van de studenten zegt dat de tentamens volop mogelijkheden bieden om goede resultaten bij elkaar te spieken en geeft ook toe daar zelf veelvuldig gebruik van te maken. Een aantal geënquêteerden geeft daarbij als argument dat multiple-choicevragen dermate beledigend voor het intellect zijn, dat ze middels burgerlijke ongehoorzaamheid in de vorm van frauduleus handelen bestreden dienen te worden. Opvallend bij het spiekgedrag is verder dat, naast de bekende briefjes en de schier onuitputtende mogelijkheden van het toilet, de mobiele telefoon bijzonder populair geworden is.
En op basis van al deze cijfers schrijven de 50 hoogleraren in hun manifest "Naar een universitair reveil" dat de Nederlandse universiteiten zijn verschoolst. Me dunkt, een terechte conclusie.
Wat de hoogleraren niet weten, en wat ze ook helemaal niet willen weten, is dat ik de vermelde percentages allemaal gewoon uit de duim gezogen heb. Ik heb niet werkelijk duizenden studenten geënquêteerd. Ik zou me daar gek wezen! Dit is contractonderzoek. Dat is net zoiets als een repetitie op de middelbare school. Het enige dat telt is dat je de antwoorden geeft waar om wordt gevraagd.
