Theoretisch hoort een overheidsinstelling, elk jaar, op 1 januari, nieuw geld uit de staatskas te krijgen en daarbij hoort de kas van een dergelijke instelling op 31 december zo goed als leeg te zijn. Anders is er - naar de klant toe of naar het personeel toe - een slecht beleid gevoerd. Zo simpel is dat. Dat geldt voor de provincie Zuid Holland, dat geldt voor een scholengemeenschap in Brabant (die met grote bedragen kasgeld beleggen en speculeren) maar dat geldt ook voor de Universiteit Twente, die recent door de Rekenkamer voor het zelfde soort activiteiten op de vingers werd getikt. (Zie UT nieuws, dd. 30 maart jl over 'oordeel Algemene Rekenkamer'.)
Het overgebleven geld van dit soort instellingen hoort dus terug te vloeien naar de overheid (en vandaar eventueel naar de belastingbetaler). Eventueel kan een instelling die gelden terugploegt een deal maken met de overheid om in slechte tijden weer wat meer te krijgen.
Maar - en nu komt mijn punt - moet het personeel of de ondernemingsraad of een ondernemingsraadslid zich eigenlijk niet de vraag stellen: hebben de personeelsleden het geld eigenlijk niet met hun eigen arbeidskracht verdient? De personeelsleden maken het door hun inzet mogelijk dat de UT reserves kweekt. Dan mag het niet zo zijn dat dit kapitaal door een verkeerd soort calvinistische moraal wordt opgepot. Het hoort dan ook terug te vloeien naar het personeel. Dat wil zeggen: naar al het personeel, van hoog tot laag. Iedereen in deze gemeenschap heeft aan de reserves zijn of haar steentje bijgedragen, niet alleen de acquisiteurs of het management, maar vooral degene die de tent op al de verschillende werkvloeren die we hebben, dag en nacht draaiende houden.
abvakabo FNV-kaderlid; lid OR-TO; ex-U-raadslid.
