'De werkgevers hebben niet of onvoldoende aangegeven waarom ze van de ambtenarenstatus af willen'. Onbegrip onder de leden is de teneur. Alleen een soepeler ontslagrecht zet werkgevers aan tot de overgang naar het privaatrecht, is de heersende opinie. 'Makkelijk van je werknemers afkomen', noemt een lid het. Als tegenprestatie overweegt de VSNU weliswaar een extra loonsverhoging, maar de leden weigeren overstag te gaan. Ze zijn bang dat ze, wanneer ze eenmaal toegeven, er bij de volgende CAO onderhandelingen opnieuw op achteruit gaan. Immers, zo stellen de leden, de ambtenarenstatus is een zaak van onbepaalde tijd, terwijl de compenserende afspraken maar voor de duur van de CAO gelden.
Modernisering staat bovendien los van de ambtenarenstatus vinden de leden. De VSNU wil een moderne werkgever zijn en ziet de overstap van publiek naar privaat daarbij als noodzakelijk. In het publieke recht is die modernisering echter ook te realiseren werpen de leden tegen. Men vbraagt zich af telt dat het belangrijk is de kreet modernisering te definiëren. Wordt daarmee op zaken als marktconforme lonen, loopbaanontwikkeling en meer vrouwen in hoge functies gedoeld of puur op een afschaffing van de Algemene wet Bestuursrecht? Is het laatste waar, dan hebben de leden geen behoefte aan modernisering.
De Abvakabo houdt van 10 tot 20 april bij alle openbare universiteiten ledenvergaderingen over de kwestie. Wijst de Abvakabo de VSNU wens af, dan heeft dat gevolgen voor de al gestarte CAO onderhandelingen. Als het speerpunt van de VSNU onbespreekbaar wordt dan zal het bereiken van een acceptabele CAO akkoord niet eenvoudig zijn, realiseert de bond zich. Bestaat er bij de leden wel bereidheid om over de aard van hun rechtspositie te onderhandelen, dan verbindt de Abvakabo daar voorwaarden aan, zoals aanvullende looneisen. Maar als het aan de UT-leden ligt komt het niet eens zover.
