Uit het lood, column

| Redactie

De camera volgt de lijsttrekster van een nieuwe partij op verkiezingstournee door Suriname. Een oudere dame krijgt een pamflet in handen gedrukt, maar in politieke onderwerpen is ze niet echt geïnteresseerd. Ze wil maar één ding weten: "Hebben jullie ook vrouwen op de lijst staan? We hebben vrouwen nodig, want die mannen hebben er hier een puinhoop van gemaakt." Ze heeft gelijk. De mannen hebben er een puinhoop van gemaakt. Maar nu ik haar dat zo zie zeggen, vraag ik mij opeens af waarom die vrouwen dat al die jaren hebben toegelaten. Ik dacht altijd dat in Suriname de vrouw de broek aanhad. En daar niet alleen.

Ballen

Van de Joegoslavische leider Milosovic weten we dat hij nooit enige macht heeft gehad. Hij danst naar het pijpen van z'n vrouw. Haar wil is wet. Vredesonderhandelaars hebben zich daar vaak op verkeken. Die praatten met de verkeerde. Dan dachten ze na dagen van moeizaam onderhandelen Milosovic zover te hebben dat hij zich uit Kosovo zou terugtrekken, maar dan ging Milosovic naar huis en dan...

Ja, dan voltrok zich de Servische versie van het Geheim van Noordeinde. Voorzichtig oppert Milosovic de handen van Kosovo af te trekken, maar zijn vrouw grijpt hem vol bij zijn ballen en fluistert: "Wat zei je, Slobopoepje van me?" (een hoge kreet ontsnapt aan de president) "Ik verstond je niet goed. Wat gaan we doen met die Albanezen?" (een extra kneep vermorzelt de laatste argumenten van de hoer Albright) En de president krijst: "Verdrijven, liefje. Opruimen! Liquideren! Oooooh Entlösung!" En zo viel de nacht weer over Belgrado.

In Zimbabwe kennen we dezelfde situatie. Robert Mugabe gold als een man van verzoening. Een voorbeeldig staatshoofd dat zorgde voor stabiliteit in eigen land en meepraatte over vrede bij de buren. Maar dan komt er een nieuwe vrouw in zijn leven. Een deerne van amper dertig jaar. Mocht Mugabe zelf al over pensionering denken, mevrouw Mugabe II heeft zich tot presidentsvrouw gehuwd en is voornemens dat te blijven. Roberts macht ligt naast zijn viagra-pillen opgeborgen in haar nachtkastje. En haar hand aan zijn scrotum dicteert het land. "De blanke boeren gedragen zich als vijanden van Zimbabwe" oordeelt zij. "Hoezo?" vraagt hij nog even. Maar ruimte voor discussie is er niet. "Omdat ze zich door ons laten doden. Alleen vijanden laten zich door ons doden." En ondertussen voelt Robert hoe het voelt haar vijand te zijn.

Opgemerkt zij dat Grace Mugabe niet in de regering zit. Maar anders dan menig Democraat denkt, blijkt dat niet uit te maken. Van belang is dat een regeerder (waar dan ook) ballen nodig heeft wil hij iets tot stand kunnen brengen. En voor de buitenstaander ishet goed te weten wie die ballen in haar handen houdt.

Stay tuned

Sign up for our weekly newsletter.