Waarom koos u de UT voor een sabbatical?
'Een collega van mij was hier meer dan 25 jaar geleden. Hij kende wat mensen en was na al die tijd nog erg enthousiast. Ik was toe aan een sabbatical en had alleen maar positieve verhalen gehoord over Nederlanders. Ze worden bewonderd om hun eerlijkheid, tolerantie en hun open samenleving. Daarnaast staat ook de vakgroep goed aangeschreven.'
Kon u hier goed aarden?
'Ja, ik heb me nooit een vreemdeling gevoeld. De mensen waren ontzettend vriendelijk voor me en bijzonder hulpvaardig. De campus vind ik heel mooi. Rustig vooral ook, je kunt hier goed werken. In Texas hebben we ook een campus maar die is stukken groter. En daar lopen alleen maar eekhoorns rond. Jullie hebben ganzen!'
Zijn er grote verschillen tussen de vakgroepen Tribologie in Texas en in Twente?
'Ik heb het idee van niet. We work along the same lines. In Nederland werken er net als in Texas zeer bekwame mensen, daar zie ik geen onderscheid in. Er is wel een verschil in de manier waarop we onderzoek plegen. In Nederland doet iedereen alles samen. Het gaat er om wat de vakgroep bereikt en niet wat een individuele onderzoeker bereikt. In Amerika zijn onderzoekers heel concurrerend. Ik denk dat het hier beter is. Ik werk liever in een groep en niet alleen voor mezelf.'
En in de manier waarop met studenten wordt omgegaan, zijn daar verschillen in?
'Dat is wel totaal anders, ja. Ten eerste noemt vrijwel iedereen de docenten bij de voornaam. Dat is iets wat meteen opvalt. En ja, ze noemden mij ook gewoon Luis. Iets anders is dat studenten de docenten zonder schroom benaderen. Ze rekenen er op dat ze hulp krijgen en antwoorden op al hun vragen. De communicatielijnen zijn heel kort en de omgang is heel vanzelfsprekend. Maar toch is er tegelijk van beide kanten respect en sympathie.'
Hoe is dat dan in Texas?
'Bij ons moeten studenten echt een afspraak maken wanneer ze een docent willen spreken. Ze kunnen niet zomaar even binnenvallen. En bij vrouwelijke studenten moet er een derde persoon in de kamer zijn. We doen erg ons best om politiek correct te zijn. We zijn bang om dingen fout te doen en zijn daarom professioneel op het extreme af. Wanneer een student bijvoorbeeld vanwege persoonlijke redenen een examen mist dan hoef ik de oorzaak niet te weten. Dat wil ik ook niet weten. De student kan bij een aangewezen vertrouwenspersoon het verhaal doen, een briefje halen en dat aan mij laten zien.'
Zou je dat kunnen veranderen?
'Dat denk ik niet. Dit is gewoon hoe het systeem werkt en altijd heeftgewerkt.'
Zijn de studenten ook anders?
'Ik heb het idee dat studenten hier volwassener zijn, dat ze weten wat ze willen en dat ze gewend zijn aan samenwerken. Dat ontberen Amerikaanse studenten nogal eens. (Lachend) Ik zal een voorbeeld geven. Wanneer ik in Texas een examen afneem en ik verlaat even het lokaal, dan zal niemand afkijken of samenwerken. Zo concurrerend zijn ze. In Nederland zouden ze het examen met z'n allen gaan maken.'
Laat u iets van uw manier van werken op de UT achter?
'Ik maak gebruik van een One Minute Paper. Daar kunnen studenten na het college opschrijven wat het belangrijkste is dat ze hebben geleerd en welke dingen nog onduidelijk zijn. Sommige studenten vinden het moeilijk om tijdens colleges in een grote groep dingen te vragen. Op zo'n papier kunnen ze anoniem hun vraag stellen. Studenten hier hebben dat positief ontvangen. En enkele docenten willen het ook gaan gebruiken heb ik gehoord.'
En neemt u iets 'van hier' mee naar Texas?
'Ik vind het idee van werken in groepjes heel goed. Studenten moeten leren om zowel individueel als collectief te presteren. Het idee dat ze ergens deel van uitmaken is goed. En dan heb ik het nog niet eens over het plezier van samenwerken.'
Zin om terug te gaan?
'Jawel. Ik laat alleen geweldige vrienden achter. Ze zeggen weleens dat mensen uit het noorden heel koel zijn. Dat moet ik bestrijden. Ik vind dat ze juist heel warm en meelevend zijn. Ook zie ik wel tegen de hectiek in Texas op. Het is hier een relatief makkelijke tijd geweest. Omdat je ergens zo kort bent krijg je weinig verantwoordelijkheden en dat is weleens prettig. Nu moet ik weer terug en de draad oppakken waar ik ben gestopt. Play the same game again.'
Luis San Andrés
