De hoger beroepszaak, die eind januari werd behandeld, vloeide voort uit wetswijzigingen over de medezeggenschap op universiteitsbesturen. De UT besloot halverwege 1997 tot gedeelde medezeggenschap. De SRD tekende bij de bestuursrechter in Almelo bezwaar aan. De Tijdelijke Geschillencimmissie Universitaire Medezeggenschap, waarnaar de zaak verwezen werd, deed een uitspraak en gaf het CvB gelijk. Echter, de commissie toetste de zaak marginaal. Niet inhoudelijk dus, maar slechts om te kijken of alle procedures juist waren doorlopen. Opnieuw ging de SRD in beroep. Nu bij de bestuursrechter in Almelo tegen de toetsingsmaatstaf waarmee de geschillencommissie de zaak had behandeld. Daarop oordeelde de rechter dat de organisatie ten onrechte door de commissie ontvankelijk was verklaard. Er was namelijk geen directe belanghebbendheid, hetgeen een ontvankelijkheidscriterium is. De SRD is hier tegen in hoger beroep gegaan omdat ze bang waren dat de uitspraak wel eens een precedentuitwerking zou kunnen hebben. Echter, inmiddels zou het door de vakbond wel gewenst inspraakmodel, ongedeelde medezeggenschap, er toch komen. De primaire vraag was al niet meer aan de orde. Dat is nu ook de reden waarom de Raad van State de SRD geen processueel belang heeft toegedicht. Wel werd voldaan aan het andere ontvankelijkheidscriterium, belanghebbendheid. De RvS was van mening dat de SRD belanghebbend is bij het bestreden besluit. Maar omdat aan alle ontvankelijkheidscriteria moet zijn voldaan is de RvS niet aan het geschil zelf toegekomen.
Volgens Karen den Hertog, algemeen bestuurslid SRD, heeft de RvS zich onder een inhoudelijke toetsing uitgepraat. Of de geschillencommissie marginaal of inhoudelijk moet toetsen is nu nog steeds onduidelijk. Den Hertog zegt wel blij te zijn met het feit dat de SRD in dit soort geschillen voortaan belanghebbend zal zijn. Het besluit van de Almelose bestuursrechter is daarmee overruled.
