Hoe staat de Chinese economie ervoor? Werp Sirp de Boer een vraag van deze strekking toe en hij barst los tot je de witte vlag moet hijsen. Tolmuren die neergehaald worden, de marktwerking die over lijken gaat, de nasleep van jarenlange planeconomie. Hij spreekt erover zoals China zich ontwikkelt: stormachtig.
Zo verliep ook zijn werkbezoek in de derde week van mei: stormachtig. De Boer bezocht in een week tijd dertien afstudeerders verspreid over Sjanghai, Hangzhou, Nanjing en Beijing. 'Op hun visitekaartjes heten ze overigens international consultants', benadrukt hij. En daarmee vat hij zijn werkwijze en filosofie kordaat samen.
De Boer: 'China is een land dat de laatste jaren barst van de ambitie. Na decennia van isolement zoekt het aansluiting bij de wereld - op alle denkbare fronten, en zeker in economisch opzicht. TDG bestudeert die ontwikkeling, ondermeer door afstudeerders te stationeren bij westerse bedrijven in een Chinese omgeving.'
Die bedrijven willen resultaten zien. De Boer: 'En dus moeten studenten van wanten weten, verantwoordelijkheden durven nemen, iets neer willen zetten. De inzet is hoog. Stagiaires raak ik aan de straatstenen niet kwijt.'
Voor De Boer zijn het ideale case studies waarmee hij zijn theorieën stut. 'Neem bijvoorbeeld Miel Theeuwen en Frank Thybaut. Zitten bij Philips spaarlampen in Sjanghai, moeten de grondstoffeninkoop zo fijn mogelijk afstemmen op de productiesnelheid. Want de markt in China is uiterst competatief. Wil Philips winst maken, dan moeten die spaarlampen tegen concurrerende prijzen de deur uit.'
'Maar ondertussen hebben Frank en Miel wel te maken met een Poolse manager en Chinees personeel. Die denken nog totaal anders over produceren en anticiperen op de markt. Alles gaat veel bureaucratischer, van leveringstijden heeft niemand kaas gegeten. Om die mentaliteit te veranderen, daar gaat het om.'
