Dat plan heeft minister Hermans naar de Tweede Kamer gestuurd. Vorig jaar september kondigde hij het al aan, het afgelopen halfjaar overlegde hij over de uitwerking met universiteiten en hogescholen. Die vochten rond deze kwestie een strijd uit over de vraag of hoe scherp het onderscheid tussen hbo en wetenschappelijk onderwijs aangezet moest worden.
Die strijd spitste zich toe op de vraag wie de keurmerken verleent. De universiteiten wilden dat er twee organen kwamen, een voor henzelf en een voor het hbo, om het onderscheid scherp te houden. De hogescholen wilden juist één orgaan.
Na maanden van moeizaam overleg heeft Hermans nu gekozen voor een compromis. Er komt een zogeheten accreditatie-orgaan met twee afzonderlijke raden. Die raden komen in één gebouw en hebben één secretariaat. De raadsvoorzitters zijn afwisselend voorzitter van het hele orgaan.
Met deze constructie wil Hermans het onderscheid tussen hbo en wo helder houden. Tegelijk houdt hij de mogelijkheid open dat nieuwe ontwikkelingen een meer gemeenschappelijke aanpak wenselijk maken.
Als een opleiding onder de maat is, loopt die niet alleen het keurmerk mis. Zo'n opleiding wordt ook niet langer door de overheid betaald. Studenten die er onderwijs volgen, hebben geen recht op studiefinanciering. Voor degenen die al bezig zijn met de studie heeft dat geen gevolgen. Die mogen hun opleiding afmaken of aan een andere universiteit of hogeschool voortzetten.
